12 / 110
( مهلت داديم ) تا وقتى كه نوميد شدند پيغامبران و گمان كردند قوم ايشان كه به دروغ وعده كرده باشد به ايشان آمد به ايشان نصرت ما پس خلاص كرده شد هر كرا خواستيم و رد كرده نمىشود عذاب ما از گروه ستمكاران ( 110 )
12 / 111
هر آئينه هست در قصّهء پيغامبران پندى خداوندان خرد را نيست قرآن سخنى كه به دروغ بر بافته شود و ليكن هست باور دارندهء آنچه پيش از وى است و بيانكنندهء هر چيز و هدايت و بخشايش گروه مسلمانان را ( 111 )
شرح
حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُتا آنگاه كه نوميد شدند فرستادگان از ايمان ايشانوَ ظَنُّوا أَنَّهُمْو گمان بردند رسولان بهآنكه ايشانقَدْ كُذِبُوابه درستى كه مكذوب به شدند يعنى كفّار بوعده ايمان به ايشان دروغ گفتند يا كافران گمان بردند كه رسل با ايشان دروغ مىگويند در وعده و وعيدجاءَهُمْ نَصْرُناآمد به پيغمبران يارى كردن ما يعنى عذاب بر آن قوم فرود آمدفَنُجِّيَپس برهانيده شدهمَنْ نَشاءُهر كرا ما خواستيم يعنى پيغمبر و متابعان اووَ لا يُرَدُّو بازگردانيده نشودبَأْسُناعذاب ماعَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَاز گروه كافران وقتى كه كه بديشان فرود آيدلَقَدْ كانَبه درستى كه هستفِي قَصَصِهِمْدر قصّه انبياء عليهم السلام و امم ايشان يا در قصّه يوسف عليه السلام و برادران ايشانعِبْرَةٌاعتبارى و پندىلِأُولِي الْأَلْبابِمر خداوندان عقول خالصه را سلمى رح از جعفر صادق نقل مىكند كه مراد از اولى الالباب ارباب اسراراند پس اعتبار ازين قصها ارباب اسرار را باشد و حقايق كلام در آئينه دل بىغلّ ايشان روى نمايد بيت : -ولى دريابد اسرار معانى * شود روشن بنور جاودانىما كانَنيست قرآنحَدِيثاً يُفْتَرىسخنى كه بربافته باشدوَ لكِنْو ليكن هستتَصْدِيقَ الَّذِيتصديق آن چيزى كه بودهبَيْنَ يَدَيْهِپيش ازو كتب الهى يعنى مصدق و موافق آنست در راستى و درستىوَ تَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍو بيان همه چيزها كه محتاج اليه باشد در دين و دنياوَ هُدىًو راه نماينده است مر سالكان راوَ رَحْمَةًو بخشش استلِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَمر گروهى را كه بگروند بتوحيد خدا و نبوت محمد مصطفى صلى اللّه عليه و على آله و اصحابه و سلّم اجمعين .