11 / 94
و وقتى كه آمد عذاب ما خلاص ساختيم شعيب را و آنان را كه ايمان آوردند با وى به بخشايشى از خود و در گرفت ظالمان را آواز سخت پس گشتند در سراهائى خويش مرده افتاده ( 94 )
11 / 95
گويا هرگز نبودند آنجا آگاه باش دورى باد مدين را چنان كه دور افتادند ثمود ( 95 )
11 / 96
و هر آئينه فرستاديم موسى را به نشانهاى خود و بدليل روشن ( 96 )
11 / 97
بسوى فرعون و جماعت او پس پيروى كردند فرمان فرعون را و نبود فرمان فرعون به راه راست ( 97 )
11 / 98
پيشوا شود فرعون قوم خود را روز قيامت پس بيارد ايشان را به آتش و بد جائى است كه وارد آن شدند ( دوزخ ) ( 98 )
11 / 99
و از پى ايشان آورده شد لعنت درين دنيا و روز قيامت نيز بد عطائيست كه داده شد ( آن لعنت ) ( 99 )
شرح
وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُناو آن هنگام كه آمد عذاب مانَجَّيْنا شُعَيْباًنجات داديم شعيب ع راوَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُو آنان را كه ايمان آورده بودند با اوبِرَحْمَةٍ مِنَّابه بخشايشى از فضل ماوَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواو بگرفت آنان را كه كافر بودندالصَّيْحَةُآواز جبرئيل عليه السلام كه ايشان را گفت موتوا جميعافَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْپس گشتند در سراهاى خودجاثِمِينَمردگان و برزمينافتادگانكَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهاگويا كه هرگز اقامت نهنمودهاند در آن ديارأَلا بُعْداً لِمَدْيَنَبدانيد كه هلاكت است قوم مدين را و دورى از رحمت منكَما بَعِدَتْ ثَمُودُچنان كه هلاك گشتند و ملعون شدند قبيله ثمود تشبيه كرد مدين را به ثمود به جهت آنكه عذاب هر دو قوم صيحه بود در تيسير آورده كه ابن عباس رضى اللّه عنه فرموده كه هيچ دو امت به يك عذاب هلاك نشدند الا قوم شعيب ع و صالح ع اما قوم ثمود را صيحه از تحت ايشان بود و اهل مدين را از فوق ايشانوَ لَقَدْ أَرْسَلْناو به تحقيق ما فرستاديممُوسى بِآياتِناموسى عليه السلام را با معجزاتى كه نشانهاى صحت نبوت او بودوَ سُلْطانٍ مُبِينٍو بحجّتى قاهر و واضح كه آن عصا بود افراد عصا بذكر به جهت وضوح اوستإِلى فِرْعَوْنَبسوى فرعونوَ مَلَائِهِو گروه اشراف از قوم اوفَاتَّبَعُواپس پيروى كردند آن گروهأَمْرَ فِرْعَوْنَفرمان فرعون را در كافر شدن بموسى عليه السّلاموَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَو نبودند كافر فرعونبِرَشِيدٍبر نهج رشد و صواب و چون امروز متابعت او كردند فردا نيز تابع او باشنديَقْدُمُ قَوْمَهُپيش روى كند فرعون قوم خود رايَوْمَ الْقِيامَةِيوم رستخيزفَأَوْرَدَهُمُ النَّارَپس درآرد ايشان را به آتشوَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُو بد مكانى است درآمده شده درو يعنى آتش دوزخ چه مورد كه آبشخور راست براى تبريد جگر و تسكين عطش باشد و آتش موردى است بر ضد اووَ أُتْبِعُواو از پى درآمده شدند فرعون و قوم اوفِي هذِهِ لَعْنَةًدرين سراى لعنت راوَ يَوْمَ الْقِيامَةِو در روز قيامت نيز لعنت در پى ايشانستبِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُبد عطائى است داده شد بر ايشان يعنى لعنت هر دو جهان .