10 / 87
و وحى فرستاديم بهسوى موسى و برادر وى كه مسكن سازيد براى قوم خود در شهر مصر خانها را و بسازيد خانههاى خود را قبله رو و برپا داريد نماز را و بشارت ده مؤمنان را ( 87 )
10 / 88
و گفت موسى اى پروردگار ما هر آئينه تو دادهء فرعون و قبيلهء او را زينت و مالهاى بسيار در زندگانى دنيا اى پروردگار ما تا گمراه كنند عالم را از راه تو اى پروردگار ما مسخ كن مال ايشان را و مهر كن بر دل ايشان كه ايمان نيارند تا بينند عذاب درددهنده ( 88 )
10 / 89
گفت خدا هر آئينه قبول كرده شد دعاى شما پس ثابت باشيد و پيروى مكنيد راه جاهلان را ( 89 )
شرح
وَ أَوْحَيْناو وحى كرديم ماإِلى مُوسى وَ أَخِيهِبموسى او برادر او هارون عأَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُماآنكه فرا گيريد جاى بازگشت براى قوم خودبِمِصْرَ بُيُوتاًدر شهر مصر خانهائى كه رجوع كنيد به آن جهت پرستش خداى تثنيه ضمير اشارت است بهآنكه تخصيص معابد و تعيين قبله آن متعلق است به ائمه قوم و در ان محل امام ايشان موسى و هارون بودوَ اجْعَلُواو ديگر حكم كرديم كه بسازيد شما هر دو برادر و قوم شمابُيُوتَكُمْخانهاى خود را كه گرفتهايدقِبْلَةًمسجدهاى متوجه قبله يعنى كعبه و موسى ع نماز بجانب كعبه گذاردىوَ أَقِيمُوا الصَّلاةَو بهپاى داريد نماز را در آن موضع جمع ضمير به جهت آنست كه اتخاذ مساجد و اقامت صلاة تعلق به همه داردوَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَو بشارت ده اى موسى مؤمنان را به نجات دنيا و درجات عقبى توحيد ضمير مشير است بهآنكه بشارت وظيفه صاحب شريعت است و آن موسى بودوَ قالَ مُوسىو گفت موسى در دعاى خود كهرَبَّنااى آفريدگار ماإِنَّكَ آتَيْتَبه درستى كه تو دادىفِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُفرعون و گروه او رازِينَةًچيزى كه به آن آرايش كنند از لباس و پيرايه و متاع خانهوَ أَمْوالًاو داده ايشان را مالها از نقود و انعام و ضياعفِي الْحَياةِ الدُّنْيادر زندگانى دنيا ابن عباس رض فرموده كه از فسطاط مصر تا زمين حبشه كوهها كه در ان معادن ذهب و فضه و زبرجد بود همه تعلق بفرعون داشت و فرمان او در ان مواضع روان بود بدين سبب مال بسيار به حوزه تصرف قبط درآمده همه متمول و متجمل شدند و سبب ضلال و اضلال ايشان گشت پس موسى بعد از آنكه در دعاى خود گفت اى پروردگار ما فرعون و قوم او را مال و زينت داده ديگرباره براى الحاح در تضرع تكرار دعا كرد كهرَبَّنااى آفريدگار ما ايشان را اينها دادهلِيُضِلُّواتا گمراه كنند بندگان تراعَنْ سَبِيلِكَاز راه عبادت تو و به عبادت فرعون خوانندرَبَّنَا اطْمِسْاى پروردگار ما اثر محو فرستعَلى أَمْوالِهِمْبر مالهاى ايشان يعنى صورت آن را محو كن و منتقل ساز به چيزى ديگر تا شوكت ايشان بشكند قتاده رح گفته كه دنيا رو در هم ايشان همه سنگ شد بر همان شكل و نقش كه داشت و سدى رح فرموده كه تمام اموال ايشان از نقود و اطعمه و اشجار و اثمار همه سنگ شده و اين يكى از آيات تسعه بود و ديگر موسى ع دعا فرمودوَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْو سخت فراگير بر دلهاى ايشان يعنى مهر نه بر آن تا سخت دل شوندفَلا يُؤْمِنُواپس ايمان نياورند موسى ع بوحى الهى دانسته بود كه ايشان نخواهند گرويد لا جرم دعا كرد كه دل ايشان را سخت ساز تا بايمان منشرح نشود و ايمان نياورندحَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَتا ببينند عذاب دردناك را كه آن غرق است در درياى قلزمقالَگفت خداىقَدْ أُجِيبَتْبه درستى كه اجابت كرده شددَعْوَتُكُمادعاى شما هر دو برادر آوردهاند كه موسى دعا مىكرد و هارون آمين گفت و آمين گوينده در دعا شريك است ازين جهت گفت كه دعاى هر دو شما مستجاب شدفَاسْتَقِيماپس ثابت باشيد به دعوت و الزام حجت و تعجيل مىنمائيد كه مطلب شما در وقت خود بظهور خواهد رسيد گويند بعد از چهل سال اثر اين دعا ظاهر شدوَ لا تَتَّبِعانِّو پيروى مكنيد در تعجيلسَبِيلَ الَّذِينَراه آنان را كه از فرط جهالتلا يَعْلَمُونَنمىدانند كه وعده حق سبحانه به وفا مىانجامد در وقت آن مصرعهكارها موقوف وقت آمد نگهداريد وقتو چون وقت عذاب آن قوم در رسيد وحى آمد به موسى ع كه قوم از مصر بيرون رو كه قبطيان را هنگام عذاب آمد موسى ع با جمعى از بنى اسرائيل متوجه شام شدند و به كنار درياى قلزم رسيدند فرعون با لشكر از عقب رسيد و به دعاى موسى ع دريا شكافته شد و تفاصيل اين واقعه در سوره شعرا سمت ذكر خواهد پذيرفت انشاءالله تعالى القصه بنى اسرائيل به سلامت از دريا بگذشتند چنانچه حق سبحانه مىفرمايد .