10 / 64
ايشانراست بشارت در زندگانى دنيا و ( بشارت ) در آخرت نيست هيچ تبديل مر سخنان خدا را اين بشارت همونست فيروزى بزرگ ( 64 )
10 / 65
و غمگين نكند ترا سخن ايشان هر آئينه غلبه خدا راست همه يك جا اوست شنوا دانا ( 65 )
10 / 66
آگاه باش هر آئينه خدا راست هر كه در آسمانهاست و هر كه در زمين است و پيروى نمىكنند آنان كه پرستش مىكنند بجز خدا شريكان را به حقيقت پيروى نمىكنند مگر وهم را و نيستند مگر دروغگو ( 66 )
10 / 67
اوست آنكه ساخت براى شما شب را تا آرام گيريد در آن و ساخت روز را روشن هر آئينه درين نشانهاست گروهى را كه مىشنوند ( 67 )
شرح
لَهُمُ الْبُشْرىمر ايشان راست مژدگانىفِي الْحَياةِ الدُّنْيادر زندگانى دنيا يعنى بشارتى كه از زبان پيغمبر ص در باب ايشان گذشته و بقول جمعى مرا در رؤياى صالحه است كه مؤمن بيند يا براى مؤمن بيند و آن را مبشرات گويند يا بشارت ملائكه مر ايشان را در وقت نزع و در تبيان گويد بشرى آنست كه مؤمن جاى خود را در بهشت بيند پيش از مرگ و در مدارك آورده كه بشرى محبت مردمانست به ايشان و نام نيكووَ فِي الْآخِرَةِو مر ايشان را مژده است در آن سراى و آن سلام ملايك باشد بر ايشان سلمى رح فرموده كه بشارت دنيا وعده نفاست و مژده آخرت تحقيق آن وعده حضرت شيخ الاسلام قدس سره فرموده كه ولى را دو بشارت است در دنيا شناخت و در عقبى نواخت و درين سراى سرور مجاهده و در ان سراى نور مشاهده اينجا صفا و وفا و آنجا رضا و لقا بيتاز نعمت اين جهان ثناى تو بس است * وز دولت آن جهان لقاى تو بسستلا تَبْدِيلَنيست بدل كردنلِكَلِماتِ اللَّهِمر سخنان خداى را يعنى در وعده او خلاف نيستذلِكَآن تبشير موعود بههُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُآنست رستگارى بزرگ كه فهم هيچكس درو نيابد و عقل هيچ زيرك كهنه آن نرسدوَ لا يَحْزُنْكَو بايد كه اندوهگين نكند ترا اى محمد صقَوْلُهُمْگفتار كفار در اشراك ربوبيت و تكذيب نبوت و مشاورت بر قتل تو يا سخنانى كه در خوار داشت تو مىگويند بيتبانگ سگ دان حديث بدگويان * قرص مه را ز بانگ سگ چه زيانإِنَّ الْعِزَّةَبه درستى كه غلبهلِلَّهِ جَمِيعاًهمه مر خداى راست دين ترا عزيز خواهد گردانيد و ترا يارى خواهد دادهُوَ السَّمِيعُاوست شنوا مر اقوال ايشان را هر چه بجد و هزل مىگويندالْعَلِيمُدانا باحوال ايشان در هر عزيمت و نيت كه دارند و فراخور آن ايشان را جزا خواهد دادأَلا إِنَّ لِلَّهِبدانيد كه بتحقيق مر خداى راستمَنْ فِي السَّماواتِهر كه در آسمانهاست از ملائكهوَ مَنْ فِي الْأَرْضِو هر كه در زمينست از جن و انس چون اينها كه اشراف ممكناتند همه از آن او باشند در رقّيّت و عبوديت پس هيچكس را از ايشان نرسد كه دعوى شركت كند در ربوبيت و الوهيت و چون ذوى العقول را صلاحيت شركت در ربوبيت نباشد پس جمادات را شريك حق ساختن غايت جهالت و نهايت ضلالت استوَ ما يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَو چه چيزى را متابعت مىكنند آنان كه مىخوانند و مىپرستندمِنْ دُونِ اللَّهِ شُرَكاءَبجز خداى شريكان را يا متابعت نمىكنند آنان كه جز خداى را مىپرستند و مخلوق حق را شريك حق تعالى مىسازند زيرا كه شركت در ربوبيت محالست بلكهإِنْ يَتَّبِعُونَپيروى نمىكنند در عبادت شركاءإِلَّا الظَّنَّمگر گمان را كه به بتان گمان شركت حق بردهاندوَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَو نيستند ايشان مگر كه دروغ مىگويند در نسبت آن شركت و بعد از نفى شركت تنبيه مىكند بر كمال قدرت و حكمت تا بدان استدلال بر فردانيت و وحدانيت او نموده بدانند كه استحقاق عبادت او راست و بس چنان كه مىگويدهُوَ الَّذِياوست آن كسى كه بقدرت كاملهجَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَساخت براى شما شب را تيرهلِتَسْكُنُوا فِيهِتا بيار اميد در ان و از تعب تردد روز برآسائيدوَ النَّهارَ مُبْصِراًو گردانيد روز را روشن تا به سرانجام مهمات خود قيام نمائيدإِنَّ فِي ذلِكَبه درستى كه در آفريدن روز و شب و نور و ظلمت ايشانلَآياتٍهر آئينه نشانهاست بر توحيد صانع حكيملِقَوْمٍ يَسْمَعُونَمر گروهى را كه بشنوند قرآن را به گوش هوش و در ان تدبر و تفكّر نمايند .