10 / 56
او زنده مىكند و مىميراند و بهسوى وى گردانيده شويد ( 56 )
10 / 57
اى مردمان آمده است بشما پندى از پروردگار شما و شفا آن علت كه در سينهاست و راه نمودنى و بخشايشى مسلمانان را ( 57 )
10 / 58
بگو بفضل خدا و برحمت او پس به اين چيزها بايد كه شادمان شوند آن بهتر است از آنچه جمع مىكنند ( 58 )
10 / 59
بگو آيا ديديد چيزى را كه فرودآورده است خدا براى شما از جنس روزى پس ساختيد بعض آن را حرام و بعض آن را حلال بگو آيا خدا اذن داده است شما را يا بر خدا دروغ بنديد ( 59 )
شرح
هُوَ يُحيِياوست كه زنده گرداندوَ يُمِيتُو بميراندوَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَو بسوى او بازگردانيده خواهيد شد به مرگ يا بعثيا أَيُّهَا النَّاسُاى مردمان نداء عام استقَدْ جاءَتْكُمْبه درستى كه آمد بشمامَوْعِظَةٌپندىمِنْ رَبِّكُمْاز پروردگار شماوَ شِفاءٌو شفائى و دوائىلِما فِي الصُّدُورِمر آن چيزى را كه در دلهاست از امراض جهالت و غوايتوَ هُدىًو راهنمونى بسوى حقوَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَو مهربانى مر گرويدگان را يعنى قرآن كه نازل شده براى مردمان كتابيست جامع چه مواعظ او كه بمحاسن اعمال ترغيب مىكند و از مقابح افعال تنفير مىنمايد مشتمل است بر حكمت عملى و معانى او كه از امراض شكوك و شبهات و اسقام عقايد فاسده باز مىرهاند و منطوى است بر حكمت نظرى و هرآئينه چنين كلامى عين هدايت و محض رحمت خواهد بود رباعىزهى كلام تو محض هدايت و حكمت * زهى پيام تو عين عنايت و رحمتكشد كمند كلام تو اهل عرفان را * ز شورهزار خساست بگلشن همتو گفتهاند قرآن مواعظ نفوسست و شفاى صدور و هداى ارواح و رحمت اسرار يا مواعظ است مر عوام را و شفا است مر خواص را و هداست مر اخصّ خواص را و رحمت است از براى همه كه بدان رحمت هر يك به رتبه خود رسيدهاندقُلْبگو اى محمد ص شادى كنيدبِفَضْلِ اللَّهِبفضل خداى كه قرآن استوَ بِرَحْمَتِهِو به رحمت او كه دين اسلامست و گفتهاند فضل قرآن است و رحمت آنكه ما را از اهل آن گردانيد يا رحمت رسالت پناه ص است يا فضل توفيقست و رحمت عصمت و در حقايق سلمى قدس سره آمده كه فضل معرفتست و رحمت توفيق دريافت آن و در عين المعانى آورده كه فضل نعم ظاهره است و رحمت نعم باطنه يا فضل دخول جنانست و رحمت نجات از نيران يا فضل كشف غطاست و رحمت شهود لقا صاحب كشف الاسرار فرموده كه از روى اشارت مىگويد كه اى بنده مؤمن بر فضل و رحمت من اعتماد كن نه بر طاعت و خدمت خود كه اعتماد نيست جز بر فضل من و آسايش نيست جز به رحمت من هر كسى را سرمايه هست و سرمايه مؤمنان فضل من و هر كسى را خزانهايست و خزانه مؤمنان رحمت من بيتگر شاه را خزانه نهادن بود هوس * درويش را خزانه همين لطف دوستبس بعضى برآنند كه معنى آيت اين است كه بفضل و رحمت من فرود آمده مواعظ و شفافَبِذلِكَپس بدين كه فرود آمدفَلْيَفْرَحُوابايد كه شاد شوند مؤمنان براى آنكههُوَ خَيْرٌاو بهتر استمِمَّا يَجْمَعُونَاز آنچه جمع مىكنند كافران از حطام دنيا كه در معرض زوال و فناستقُلْبگو مشركان عرب راأَ رَأَيْتُمْخبر دهيد مراما أَنْزَلَ اللَّهُآنچه فرستاد خداىلَكُمْبراى شمامِنْ رِزْقٍاز روزى يعنى چهارپايانى كه خوردن آن حلالستفَجَعَلْتُمْپس شما ساختيد و نام نهاديدمِنْهُاز ان روزىحَراماً وَ حَلالًاحرامى و حلالى يعنى بعضى را از ان گفتيد كه حلالست و بعضى را حكم كرديد كه حرامست چون بحير و سائبه و مانند آن و بعضى را گفتيد كه بر جمعى حلال و بر جمعى حرام چه گفتيد ما فى بطون هذه الانعام خالصة لذكورنا و محرم على ازواجناقُلْبگوآللَّهُ أَذِنَ لَكُمْآيا خدا دستورى داد مر شما را در تحريم و تحليلأَمْ عَلَى اللَّهِيا بر خداىتَفْتَرُونَافترا مىكنيد .