7 / 193
و اگر بخوانيد بتان را بسوى راه هدايت پيروى نكنند شما را برابرست بر شما آنكه دعوت كنيد ايشان را يا خاموش باشيد اى مشركان ( 193 )
7 / 194
هر آئينه كسانى كه عبادت مىكنيد ايشان را بجز خدا بندگانند مانند شما پس بخوانيد ايشان را و بايد كه قبول كنند دعاى شما را اگر راستگو هستيد ( 194 )
7 / 195
آيا بتان را پايهاست كه راه مىروند به آن آيا ايشان را دستهاست كه تناول مىكنند به آن آيا ايشان را چشمهاست كه مىبينند به آن آيا ايشان را گوشهاست كه مىشنوند به آن بگو اى مشركان بخوانيد شريكان خود را بعد ازان بدسگالى كنيد در حق من و مهلت مدهيد مرا ( 195 )
7 / 196
هر آئينه كارساز من خداست آنكه فرودآورد كتاب را و او كارسازى مىكند نيكوكاران را ( 196 )
شرح
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْاگر بخوانيد شما اى مسلمانان مشركان راإِلَى الْهُدىبسوى دين اسلاملا يَتَّبِعُوكُمْپيروى نمىكنند شما راسَواءٌ عَلَيْكُمْيكسان است بر شماأَ دَعَوْتُمُوهُمْآنكه بخوانيد ايشان را و دعوت كنيد بدين حقأَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَيا آنكه شما خاموش باشيد اين آيت خاص است بقومى از كفره چون ابو جهل و متابعان او كه از قبول دعوت حق محروم شدندإِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَبه درستى آنان كه شما مىپرستيد اى مشركانمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خدا و ايشان را الهه نام نهادهايدعِبادٌبندگاناند يعنى مملوك و مسخر فرماناندأَمْثالُكُمْمثل شما يعنى ايشان نيز مانند شما در تحت تصرف و در قبضه تقدير حقاندفَادْعُوهُمْپس بخوانيد ايشان را و چون بخوانيدفَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْپس بايد كه اجابت كنند مر شما راإِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَاگر هستيد شما راستگويان در آنكه ايشان الههاند چه إله به حق آنست كه دعاى بنده و نداى پرستنده خود را اجابت كندأَ لَهُمْ أَرْجُلٌآيا مر اين بتان را پاىهاست كه در مهمات خوديَمْشُونَ بِهامىروند به آن چنانچه شما مىرويدأَمْ لَهُمْ أَيْدٍيا ايشان را دستها هست كه چيزها رايَبْطِشُونَ بِهافراگيرند به آن چنانچه شما فرا مىگيريدأَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌيا ايشان را ديدههاست كه مرئيات رايُبْصِرُونَ بِهابه بينند بدان چنانچه شما مىبينيدأَمْ لَهُمْ آذانٌيا مر ايشان را گوشهاست كه مسموعات رايَسْمَعُونَ بِهابشنوند بدان چنانچه شما مىشنويد و خود قائلايد كه ايشان را پاى روان و دستگير و چشم بينا و گوش شنوا نيست و شما را هست پس شما بدينها از ايشان فاضلتر باشيد و غايت جهل باشد كه فاضل مفضول را پرستد اين آيت در اثبات جهل كفره است و ايشان بعد از الزام حجّت بر ايشان تخويف كردند حضرت پيغمبر ص را به آلهه خود و گفتند خدايان ما را نكوهش مكن كه مبادا آفتى و رنجى به تو رسانند حق تعالى فرمود كهقُلِ ادْعُوابگو اى محمد ص كه بخوانيدشُرَكاءَكُمْانبازان خود را كه براى خدا ساختهايد و با هم يار شويد در عداوت منثُمَّ كِيدُونِپس بكوشيد بر آن مقدار كه توانيد در ايصال مكاره به منفَلا تُنْظِرُونِپس مرا مهلت مدهيد و بكنيد آنچه خواهيد كه من واثقم بحفظ و حمايت الهى و از قصد و مكر شما نمىانديشم بيت اگر هر دو جهانم خصم گردند * نترسم چون نگهبانم تو باشىإِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُبه درستى كه يار و متولى كار من اللّه استالَّذِيآن الهى كهنَزَّلَ الْكِتابَفروفرستاد قرآن را كه حامى بندگان حق استوَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَو خدا دوست دارد و كار سازد بندگان شايسته را .