تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
2 / 117 آفرينندهء آسمانها و زمين است و چون مىكند كارى پس جز اين نيست كه مىگويد او را بشو پس مىشود ( 117 ) 2 / 118 و گفتند آنان كه هيچ نه مىدانند ( يعنى مشركان ) چرا با ما سخن نه مىگويد خدايا نمىآيد بما نشانه همچنين گفتند كسانى كه پيش از ايشان بودند مانند قول ايشان بيك ديگر مشابهت دارند دلهاى ايشان هر آئينه بيان كرديم نشانها را براى گروهى كه يقين مىكنند ( 118 ) 2 / 119 هر آئينه ما فرستاديم ترا براستى مژده‌دهنده و بيم‌كننده و پرسيده نخواهد شد ترا از اهل دوزخ ( 119 ) 2 / 120 و هرگز خوشنود نه شوند از تو جهودان و نه ترسايان تا آنكه پيروى كنى كيش ايشان را بگو هر آئينه هدايت خدا همانست هدايت اگر پيروى كردى آرزوهاى باطل ايشان را پس آنچه آمده است به تو از دانش نباشد ترا براى خلاص از عذاب خدا هيچ دوستى و نه يارىدهنده ( 120 )
شرح
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِاز نو پديدآرندهء آسمان و زمين‌ها استوَ إِذا قَضىو چون خواهد يا تقدير كندأَمْراًكارى رافَإِنَّما يَقُولُ لَهُپس جز اين نيست كه گويد مر آن چيزى راكُنْبباشفَيَكُونُپس بباشدوَ قالَ الَّذِينَو گفتند آنان كهلا يَعْلَمُونَنمىدانند خداى را و علم نخوانده‌اند چون مشركان مكهلَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُاگر ما را بتوحيد دعوت مىكند پس چرا سخن نمىگويد خداى با ماأَوْ تَأْتِينا آيَةٌيا بر يكى از ما پيغامى نمىآيدكَذلِكَهمچنان‌كه اين مشركان مىگويندقالَ الَّذِينَگفتند آنان كه بودندمِنْ قَبْلِهِمْپيش از ايشان از يهود و نصارىمِثْلَ قَوْلِهِمْمانند گفتار ايشان و اقتراح كردند بر انبيا ع بعد از ظهور معجزاتتَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْبه يكديگر مشابه است دلهاى كفار و منكران اهل كتاب در كفر و قساوت و سؤالات از روى عناد و كدورت تيرگىقَدْ بَيَّنَّا الْآياتِهرآئينه بيان كرديم نشانهاى توحيد و نبوتلِقَوْمٍ يُوقِنُونَبراى گروهى كه طالب يقين‌اند نه تابع تردد و تخمينإِنَّا أَرْسَلْناكَبه درستى كه ما فرستاديم ترا اى محمد صبِالْحَقِّبه راستى و درستى و گفته‌اند مع الحق يعنى با قرآن يا دين اسلامبَشِيراًمژده‌دهندهء مؤمنانوَ نَذِيراًو بيم‌كننده كافرانوَ لا تُسْئَلُو پرسيده نخواهى شد روز قيامتعَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِاز آنها كه اهل جحيم‌اند و جحيم آتش سوزنده بسيارى زبانه باشد ، روزى به زبان حضرت رسالت پناه جارى شد كه اگر خداى تعالى بر يهود درى از درهاى عذاب بگشايد و اثر غضب خود بديشان نمايد غالب آنست كه از بيم عذاب اليم بمنهاج مستقيم بازآيند حق سبحانه اين آيت فرستاد كه ايشان اصحاب‌الجحيم‌اند و ما ترا نخواهيم پرسيد كه چرا ايشان ايمان نياوردند بر تو اداى وحى و رسالت و بر ما حساب اهل ضلالتوَ لَنْ تَرْضىو هرگز خوشنود نشوندعَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارىاز تو جهود و نه ترسايانحَتَّى تَتَّبِعَتا آنگاه كه پيروى كنىمِلَّتَهُمْكيش ايشان راقُلْبگو اى محمد ص وقتى كه هر يك از ايشان ملّت خود را ستايش كنندإِنَّ هُدَى اللَّهِبه درستى كه راه نمودن خداىهُوَ الْهُدىآن است راه نمودن به حق شما مرا به يهوديت و نصرانيت مىخوانيد و او مرا باسلام راه مىنمايدوَ لَئِنِ اتَّبَعْتَو اگر متابعت نماى اى محمد صأَهْواءَهُمْآرزوهاى ايشان را در باب دينبَعْدَ الَّذِيپس از ان چيزى كه به راستىجاءَكَآمده است به تومِنَ الْعِلْمِاز دانش كه وحى است در حقيّت اسلام و بطلان ملّت ايشانما لَكَنيست مر ترامِنَ اللَّهِاز عذاب خداىمِنْ وَلِيٍّدوستى رهانندهوَ لا نَصِيرٍو نه كسى يارىدهنده صورت خطاب به حضرت رسالت‌پناه ص است و معنى راجع به امت -