7 / 33
بگو جز اين نيست كه حرام كرده است پروردگار من بىحيائيها را آنچه علانيه باشد ازان و آنچه پوشيده باشد و حرام كرده است گناه را و تعدّى ناحق را و آنكه شريك خدا مقرر كنيد چيزى را كه خدا هيچ دليل بران نازل نكرده است و آنكه بگوئيد بر خدا آنچه نمىدانيد ( 33 )
7 / 34
و هر گروهى را ميعاديست پس چون بيايد ميعاد ايشان تاخير نه كنند يك ساعت و نه سبقت كنند ( 34 )
7 / 35
اى فرزندان آدم اگر بيايند بشما پيغامبران از جنس شما مىخوانند بر شما آيات مرا پس هر كه پرهيزگارى كند و نيكوكارى نمايد پس هيچ ترس نباشد بر ايشان و نه ايشان اندوهگين شوند ( 35 )
7 / 36
و كسانى كه به دروغ نسبت كردند آيات ما را و سركشى كردند از قبول آنها ايشان باشندگان دوزخاند ايشان آنجا جاويداناند ( 36 )
شرح
قُلْبگو اى محمد صإِنَّماجزين نيستحَرَّمَكه حرام كردرَبِّيَآفريدگار منالْفَواحِشَگناهان كبيره را كه موجب عقوبت عظيم استما ظَهَرَ مِنْهاآنچه پيداست از ان چون كفروَ ما بَطَنَو آنچه نهان است چون نفاقوَ الْإِثْمَو حرام كرد گناهى را كه بر آن حد مقرر نيست چون صغايروَ الْبَغْيَو حرام ساخت ستمكارى يا كبر رابِغَيْرِ الْحَقِّبه ناحق و اين تاكيدست چه ظلم و كبر به حق نخواهد بودوَ أَنْ تُشْرِكُواو ديگر حرام كرد آن را كه شرك آريدبِاللَّهِبه خدا و شريك گيريد در عبادت اوما لَمْ يُنَزِّلْآن چيزى را كه خدا نفرستاده استبِهِبه پرستش اوسُلْطاناًحجتى و برهانىوَ أَنْ تَقُولُواو آن را نيز حرام كرده است كه بگوئيد به دروغ و افترا كنيدعَلَى اللَّهِبر خداىما لا تَعْلَمُونَآنچه نمىدانيد از تحريم حرث و انعام و برهنه شدن در طواف بيت الحراموَ لِكُلِّ أُمَّةٍو مر هر گروهى راستأَجَلٌمدتى كه خداى تعالى تقدير كرده است مر حيات ايشان را و گفتهاند هر امتى را غير از مؤمنان وقتى است كه در ان عذاب استيصال بر ايشان فرود آيدفَإِذا جاءَپس چون بيايدأَجَلُهُمْوقت عذاب و هلاك ايشان يا چون آن مدتى مقرر بسر آيدلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةًواپس نيايند از ان اجل ساعتى و ساعت در عرف اقصر اوقات را گويند و مراد از ساعت منجمان استوَ لا يَسْتَقْدِمُونَو پيشى نگيرند بر آن اجل بيت اجل چون فرود آيد از پيش و پس * پس نمودند پيش نگذاردت يك نفسيا بَنِي آدَمَخطاب با مشركان عربستإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْچون بيايند بشمارُسُلٌ مِنْكُمْپيغمبران از شما به زبان شما و اصح آنست كه خطاب عام دارند يعنى اى فرزندان آدم چون بيايند فرستادگان بشما از انواع شمايَقُصُّونَ عَلَيْكُمْبخوانند بر شماآياتِيآيتهاى كتاب مرا يا خبر دهند شما را به احكام شريعتفَمَنِ اتَّقىپس هر كه بپرهيزد از شرك و تكذيبوَ أَصْلَحَو باصلاح آرد عمل خود رافَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْپس هيچ ترسى نيست بر ايشان يعنى از هر چه مىترسند از ان ايمن شوندوَ لا هُمْ يَحْزَنُونَو نه ايشان اندوهناك گردند بلكه بهر چه اميد مىدارند به همان برسندوَ الَّذِينَ كَذَّبُواو آنان كه دروغ شمردندبِآياتِناآيتهاى ما را يعنى تكذيب رسل كردند بردّ آيات ماوَ اسْتَكْبَرُواو كبر آوردند و تعظيم نمودند يعنى سركشى كردندعَنْهااز ايمان به دلايل وحدت ماأُولئِكَآن گروهأَصْحابُ النَّارِملازمان آتشاندهُمْ فِيها خالِدُونَايشان در ان آتش باقىاند به بقاى ابدى .