6 / 56
بگو هر آئينه منع كرده شد مرا كه عبادت كنم آن كسانى را كه شما مىپرستيد بجز خدا بگو پيروى نمىكنم آرزوهاى شما را گمراه شده باشم آنگاه و نباشم از راهيافتگان ( 56 )
6 / 57
بگو هر آئينه من بر حجتم از پروردگار خود و به دروغ داشتيد آن دليل را نيست نزديك من آنچه شما به زودى مىطلبيد آن را نيست حكم مگر خدا را بيان مىكند دين درست را و او بهترين فيصلكنندگانست ( 57 )
6 / 58
بگو اگر بودى نزديك من آنچه به زودى مىطلبيدش هر آئينه به انجام رسانيده شدى كار ميان من و ميان شما و خدا داناترست به ستمكاران ( 58 )
6 / 59
و نزديك اوست كليدهاى غيب نمىداندش مگر او و مىداند آنچه در بيابان و درياست و نمىافتد هيچ برگ الا مىداندش و نمىافتد هيچ دانه در تاريكيهاى زمين و نه هيچ ترى و خشكى الا ثبت است در كتاب روشن ( 59 )
شرح
قُلْ إِنِّي نُهِيتُبگو به درستى كه مرا نهى كردهاندأَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَاز آنكه بپرستم آن را كه شماتَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِمىپرستيد بدون خدا يعنى بتان را كه آرزوى شما آن است كه من پرستش ايشان نمايمقُلْ لا أَتَّبِعُبگو من پيروى نمىكنمأَهْواءَكُمْآرزوهاى شما راقَدْ ضَلَلْتُ إِذاًبه درستى كه گمراه شوم چون متابعت هواى شما كنموَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَو نباشم از جمله راهيافتگان آوردهاند كه نضر بن حارث و رؤساى قريش گفتند اى محمد ص چند ما را به عذاب الهى تخويف و تهديد نمائى آنچه از عقوبت مىتوانى بما رسان و پيش ازين ما را مترسان اين آيت آمدقُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍبگو به درستى كه من بر حجتى و دليلى روشنممِنْ رَبِّياز پروردگار من كه آن قرآنست و وحى يا حجج عقليه يا آنچه فاصل باشد ميان حق و باطلوَ كَذَّبْتُمْ بِهِو شما تكذيب مىكنيد آن دليل راما عِنْدِينيست نزديك منما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِآنچه شتاب مىنمائيد بر ان يعنى عذابإِنِ الْحُكْمُنيست حكم در تاخير و تعجيل عذابإِلَّا لِلَّهِمگر خدا رايَقُصُّ الْحَقَّمىگويد خدا خبرهاى درست راوَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَو او بهترين كارگزارانست يا بيانكنندگانقُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِيبگو اگر نزديك من بودىما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِآنچه شما بر ان شتاب مىكنيد يعنى عذابلَقُضِيَ الْأَمْرُهر آئينه گذارده شده بودى كاربَيْنِي وَ بَيْنَكُمْميان ما و شما يعنى شما را هلاك كرده بودمى بتعجيل و ميان من و شما انقطاع شده بودىوَ اللَّهُ أَعْلَمُو خداى داناتر استبِالظَّالِمِينَبه ستمكاران و وقت عذاب كردن ايشانوَ عِنْدَهُو نزديك اوستمَفاتِحُ الْغَيْبِخزينهاى غيب يعنى آنچه پوشيده است از خلق چون ثواب و عقاب و انقضاى آجال و خواتيم اعماللا يَعْلَمُهانمىداند آن راإِلَّا هُوَمگر او پس تعجيل و تاخير عذاب وابسته به حكمت اوست و متعلق به مشيّت او و از سيد عالم مروى است كه مفاتح غيب پنج چيز است كه كسى آن را نداند مگر خداى تعالى بعد از ان اين آيت برخواند كه ان اللّه عنده علم الساعة تا آخر و معنى اين آيت در سوره لقمان مذكور خواهد شد انشاءالله تعالىوَ يَعْلَمُو مىداند خداىما فِي الْبَرِّآنچه در بيابانست از نباتات و حيواناتوَ الْبَحْرِو آنچه در درياست از جواهر و جانوران آبى يا آنچه در بر عالم شهادت و بحر عالم غيبستوَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍو نيفتد هيچ برگ از درختإِلَّا يَعْلَمُهامگر بداند خداى آن را كه چند برگ از درخت افتاده و چند برگ برو باقى ماند و آن برگ افتاده از درخت تا زمين چند نوبت بر پشت و رو منقلب گشت اين مبالغه است در احاطه علم حق بجزئياتوَ لا حَبَّةٍو نيفتد دانهفِي ظُلُماتِ الْأَرْضِدر تاريكى زمين مراد تخميست كه در زير زمين افتدوَ لا رَطْبٍو نه ترىستوَ لا يابِسٍو نه خشكيستإِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍمگر در كتاب روشن مثبت شده يعنى لوح محفوظ گفتهاند مراد از رطب و يابس همه چيزهاست از جسمانيات زيرا كه هيچ جسم از صفت رطوبت يا يبوست خالى نيست و بعضى برانند كه رطب اشارت بعالم روحانيات و يابس عبارت از عالم جسمانيات و همه در لوح محفوظ رقم ثبت يافته .