5 / 65
و اگر اهل كتاب ايمان مىآوردند و پرهيزگارى مىكردند نابود ساختمى از ايشان گناهان ايشان را و درآوردمى ايشان را به بوستانهاى نعمت ( 65 )
5 / 66
و اگر ايشان برپا مىداشتند حكم توريت و انجيل را و آنچه فرودآورده شده است بسوى ايشان از پروردگار ايشان خوردندى از بالائى خود و از زير پايهائى از ايشان گروهى هست ميانهرو و بسيارى از ايشان بد چيزيست كه مىكنند ( 66 )
5 / 67
اى پيغامبر برسان آنچه فرودآورده شده است بسوى تو از جانب پروردگار تو و اگر نكردى نرساننده باشى پيغام خدا را و خدا نگاه دارد ترا از مردمان هر آئينه خدا راه نمىنمايد گروه كافران را ( 67 )
شرح
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِو اگر چنانچه اهل كتابآمَنُواايمان آوردندى بمحمد صوَ اتَّقَوْاو پرهيز كردندى از معاصى يا از يهوديت و نصرانيتلَكَفَّرْنا عَنْهُمْهرآئينه ما درمىگذرانيديم از ايشانسَيِّئاتِهِمْگناهان ايشان راوَ لَأَدْخَلْناهُمْو هرآئينه مىآورديم ما ايشان را يعنى حكم مىكرديم بدخول ايشانجَنَّاتِ النَّعِيمِدر بهشتها با ناز و نعمتوَ لَوْ أَنَّهُمْو اگر ايشانأَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَبه پا داشتندى احكام توريت و انجيل را يعنى بدان عمل كردندىوَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْو اقامت كردندى آن را كه فرود مىآيد بديشانمِنْ رَبِّهِمْاز نزد پروردگار ايشان كه آن قرآنستلَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْهر آئينه بخوردندى روزى از زبر سر خويشوَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْو از زير پاى خويش يعنى روزى بر ايشان فراخ شدى به باريدن باران و رستن گياه يا ميوه ايشان چندان مىشد كه از زبر سر مىچيدى و از زير پاى برمىداشتندى از بسيارى آن كه به زمين ريخته بودىمِنْهُمْاز جهودانأُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌگروهىاند راسترو و راستكار يعنى آنها كه به حضرت ايمان آوردهاندوَ كَثِيرٌ مِنْهُمْو بسيارى از ايشانساءَ ما يَعْمَلُونَبد است آنچه ايشان مىكننديا أَيُّهَا الرَّسُولُاى فرستاده به حقبَلِّغْبرسان به كافه خلايقما أُنْزِلَ إِلَيْكَتمام آنچه فرود مىآيد به تومِنْ رَبِّكَاز پروردگار تو چون حكم رجم و قصاص و امر زينب بنت حجش در نكاح او و حكم جهاد و غير آنوَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْو اگر چنين نكردى و تمام آن را نرسانيدىفَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُپس تبليغ نكرده باشى رسالتهاى او را زيرا كه كتمان بعضى ضايع مىكند آن را كه برسانيده چنانچه ترك بعضى از اركان نماز مبطل نماز استوَ اللَّهُ يَعْصِمُكَو خدا نگاه مىدارد ترامِنَ النَّاسِاز شر مردمان و كسى را بقتل بر تو دست نخواهد بودإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خدالا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَراه ننمايد گروه كافران را به تسلّط بر تو از انس رض بن مالك منقول است كه آن حضرت ص را شبها حراست و پاسبانى مىكردندى چون اين آيت نازل شد حضرت رسالت ص پناه سر مبارك از قبه كه از اديم دوخته بودند بيرون كرد و فرمود كه اى مردمان بازگرديد كه خداى مرا نگاه داشت .