تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
4 / 162 ليكن ثابت قدمان در علم از اهل كتاب و مؤمنان كه ايمان مىآرند به آنچه فروفرستاده شده است بسوى تو و آنچه فروفرستاده شده است پيش از تو و ( مدح مىكنم ) برپادارندگان نماز را و همچنين دهندگان زكات را و ايمان‌آرندگان به خدا و روز آخر اين جماعه زود بدهيم ايشان را مزد بزرگ ( 162 ) 4 / 163 هر آئينه ما وحى فرستاديم بسوى تو چنان كه وحى فرستاديم بسوى نوح و پيغامبران پس از وى و چنان كه وحى فرستاديم بسوى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و نبيرگان و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان و چنان كه داديم داود را زبور ( 163 )
شرح
لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِليكن راسخان در علم يعنى آنها كه علم شريعت بياموزند و به اخلاص در عمل آرندمِنْهُمْاز بنى اسرائيل چون عبد اللّه بن سلام و اصحاب رض اووَ الْمُؤْمِنُونَو مؤمنان از مهاجر و انصار رضيُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَايمان مىآرند به‌آنچه فروفرستاده‌شده است به تو يعنى قرآنوَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَو به‌آنچه منزل گشته است پيش از تو يعنى تمام كتب الهىوَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَو ايمان مىآرند به گزارندگان و بپادارندگان نماز يعنى پيغمبران كه در شرايع همه ايشان نماز مقرر بودهوَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَو دهندگان زكاتوَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِو ايمان آرندگان به خداوَ الْيَوْمِ الْآخِرِو بروز آخر كه قيامت استأُولئِكَكه متصدّق و مصدّق‌اندسَنُؤْتِيهِمْزود باشد كه بدهيم ايشان راأَجْراً عَظِيماًمزدى بزرگ كه آن دولت رضا و سعادت لقا باشدإِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَبه درستى كه ما وحى كرديم بسوى تو اى محمد صكَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍهمچنان‌كه وحى كرديم بنوح ع كه آدم ثانى و شيخ المرسلين است و اول كسى كه مشركان را بيم كرده است و به دعاى او امت او هلاك شدند او بود و بعضى گفته‌اند كه اين سخن جواب اهل كتاب است كه مىگفتند كتابى به‌يك‌بار بيار حق سبحانه مىفرمايد كه كار تو در وحى همچون نوح استوَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِو پيغمبران بعد ازو چون هود ع و صالح ع و شعيب عوَ أَوْحَيْناو وحى كرديم ماإِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِبسوى ابراهيم و دو پسر و نبيرگان او و فرزندان يعقوب عوَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَتخصيص اين پيغمبران بذكر با آنكه در النبيين من بعده داخلند به جهت تفضيل و تعظيم است چه ابراهيم ع اوّل اولوالعزمست و عيسى ع صاحب شرع ناسخ و باقى اشراف انبياء و مشاهير ايشانوَ آتَيْنا داوُدَو عطا كرديم داود رازَبُوراًكتابى كه نام او زبور بود مشتمل بر حمد و ثناى الهى و خالى از ذكر اوامر و نواهى بلكه شريعت داود همان شريعت توريت بود .