4 / 144
اى مسلمانان دوست مگيريد كافران را بجز مؤمنان آيا مىخواهيد كه ثابت كنيد براى خدا بر خويشتن الزام ظاهر ( 144 )
4 / 145
هر آئينه منافقان در طبقه زيرتريناند از آتش و نه يا بى ايشان را هيچ يارىدهنده ( 145 )
4 / 146
مگر آنان كه توبه كردند و صلاح پيش گرفتند و چنگ زدند به خدا و خالص گردانيدند دين خود را براى خدا پس آن جماعه همراه مؤمنانند و زود بدهد خدا مؤمنان را مزد بزرگ ( 146 )
4 / 147
چه كار كند خدا به عذاب شما اگر سپاسدارى كنيد و ايمان آريد و هست خدا قدرشناس دانا ( 147 )
شرح
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوااى گروه مؤمنانلا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَمگيريد كافران راأَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَدوستان بدون و مؤمنان كه اين عمل منافقانست كه با دشمنان خدا دوستى مىكنندأَ تُرِيدُونَآيا مىخواهيدأَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِآنكه بدهيد خدا راعَلَيْكُمْبر عذاب خودسُلْطاناً مُبِيناًحجتى روشن و آن موالات كافرانست كه موجب عقوبت و خذلانستإِنَّ الْمُنافِقِينَبه درستى كه منافقانفِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِدر طبقه زيرتريناند از دوزخ پس عذاب ايشان از كفار بيشتر باشد به جهت آنكه ايشان بدل كافرانند و كفر را با خداع و مكر و استهزاء با مسلمانان جمع كردهاند در كشف الاسرار آورده كه چون منافقان را به دوزخ حكم شود و بدركه اوّل درآرند مالك گويد يا نار جهنّم خذيهم آتش گويد حكم ما بر زبانست و زبان ايشان به كلمه جارى بوده و هر چند به مجاز گفتهاند ما در سوختن ايشان دخل نمىكنم به همين منوال در هر دركه كه آرند آتش از احراق ايشان ابا كند تا بدركه هفتم رسند آتش آن دركه گويد حكم ما بر دلست نه بر زبان بياريد تا از دل چه نشان داريد چون در دل ايشان جز نشانه شرك نباشد آتش در دل ايشان پيچد و ابدالآباد در عذاب بمانندوَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْو تو نيابى مر ايشان رانَصِيراًيارى كه حمايت نموده از ان دركه ايشان را بيرون آرد و همه منافقان درين عذاب خواهند بودإِلَّا الَّذِينَ تابُوامگر آنان كه توبه كنند از نفاقوَ أَصْلَحُواو باصلاح آرند آنچه فاسد شده است از احوال ايشانوَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِو چنگ درزنند بدين خدا و سنت پيغمبر صوَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِو خالص و پاكيزه گردانند دين خود را براى خدا يعنى طاعت نكنند مگر براى رضاى حقفَأُولئِكَپس آن گروه كه به توبه و اصلاح و اعتصام و اخلاص موصوفاندمَعَ الْمُؤْمِنِينَبا مؤمنان باشند و از شمار ايشان در هر دو سراىوَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَو زود باشد كه بدهد خدا مؤمنان راأَجْراً عَظِيماًمزدى بزرگ و اينان با ايشان شريك باشندما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْچه مىكند خدا به عذاب شما يعنى چرا عذاب كند شما راإِنْ شَكَرْتُمْاگر شكر گوئيد مر او را به فرمانبردارىوَ آمَنْتُمْو تصديق كنيد بوحدانيت او از روى تحقيق يا ايمان آريد بهآنكه نجات شما بفضل اوست نه بشكر شماوَ كانَ اللَّهُ شاكِراًو هست خدا ثوابدهنده شاكرانعَلِيماًدانا بحقوق شكر و ايمان .