4 / 13
اين همه حدها مقرر كردهء خداست و هر كه فرمانبردارى كند خدا و رسول او را درآردش به بهشتهائى كه مىرود در زير آن جويها جاويدان در آنجا و اينست مطلب يا بى بزرگ ( 13 )
4 / 14
و هر كه نافرمانى كند خدا و رسول او را و تجاوز كند از حدهاى مقرره كردهء او درآردش به آتش جاويد آنجا و او راست عذاب رسواكننده ( 14 )
4 / 15
و از زنان شما آنان كه زنا مىكنند پس گواه طلبيد بر ايشان چهار مرد از جنس خويش ( يعنى از مسلمانان ) پس اگر گواهى دادند محبوس كنيد ايشان را در خانها تا آنكه عمر ايشان را تمام كند مرگ يا مقرر كند خداى تعالى براى ايشان راهى ( 15 )
شرح
تِلْكَآن احكامى كه كه تقديم يافت در امور يتامى و مهمات نكاح و قسمت مواريثحُدُودُ اللَّهِاندازههاى حكم خداست كه از آن در نشايد گذشتوَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُو هر كه فرمان برد خدا و رسول او را درين حكمهايُدْخِلْهُدرآرد خدا او راجَنَّاتٍ تَجْرِيبه بوستانها كه پيوسته مىرودمِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُاز زير اشجار آن جويهاخالِدِينَ فِيهادر حالتى كه داخلان در اين جنات جاودان باشند در انوَ ذلِكَو اين ادخال مطيعان در بهشت به صفت خلودالْفَوْزُ الْعَظِيمُرستگارى بزرگ استوَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُو هر كه نافرمانى كند خدا و رسول او را چون عينية بن حصين فزارى كه بميراث كودكان و زنان راضى نه شد و گفت من ميراث ندهم مگر كسى را كه بر پشت مركب مقاتله تواند كرد حق تعالى آيت فرستاد كه هر كه فرمان خدا و رسول او نبردوَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُو درگذرد از آن اندازههاى كه در حلال و حرام و ميراث و سائر احكام مقرر شدهيُدْخِلْهُ ناراًخدا درآرد او را در آتشىخالِداً فِيهادر حالتى كه جاويد باشد در آن مذهب صحيح آنست كه خلود به جهت استحلال محرمات بودوَ لَهُو مر آن عاصى مستحل را باشدعَذابٌ مُهِينٌعذابى خواركنندهوَ اللَّاتِيو آن زنانى كه از جهت متابعت هواى نفسيَأْتِينَ الْفاحِشَةَبيايند بفعل قبيح يعنى مرتكب آن شوندمِنْ نِسائِكُمْاز زنان شما مراد محصناتاند يعنى شوهردارانفَاسْتَشْهِدُواپس شما اى حكّام شريعت طلب گواه كنيدعَلَيْهِنَّبر فعل فاحشه اين زنانأَرْبَعَةً مِنْكُمْچهار مرد عاقل و بالغ از شما كه مؤمنانند تا بر ايشان گواهى دهندفَإِنْ شَهِدُواپس اگر اين چهار تن بزنا بر ايشان گواهى دهندفَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِپس نگاه داريد اين زنان را و بند كنيد در خانها و اصح اقوال آنست كه در اول اسلام حكم عقوبت زنان زنا كار برين وجه بود كه ايشان را در خانها محبوس سازندحَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُتا وقتى كه متوفى سازد ايشان را ملكالموت يا استيفاى ارواح ايشان كند مرگأَوْ يَجْعَلَ اللَّهُيا گرداند خدا يعنى پيدا سازدلَهُنَّ سَبِيلًابراى ايشان راهى يعنى يا حدى تعين كند كه از حبس خلاص يابند و بعد از آن وحى فرود آمد و سيّد عالم ص فرمود كه فراگيريد از من قد جعل اللّه لهن سبيلا صحابه رض متوجه شدند كه آن راه كدامست خواجه فرمود كه الثيب بالثيب الرجم و البكر بالبكر مائة جلدة و تغريب عالم پس به حكم اين حديث امساك بيوت منسوخ شد و اشهاد و استشهاد باقى ماند .