3 / 184
پس اگر به دروغ نسبت كردند ترا پس به دروغ نسبت كرده شده بودند پيغامبران پيش از تو آوردند حجتها را و صحيفهها و كتاب روشن را ( 184 )
3 / 185
هر نفسى چشندهء موتست و جز اين نيست كه تمام داده خواهيد شد مزد خويش را روز قيامت پس هر كه دور داشته شد از دوزخ و در آورده شد به بهشت پس هر آئينه بمراد رسيد و نيست زندگانى دنيا مگر بهرهء فريبنده ( 185 )
3 / 186
البته آزمايش كرده خواهد شد شما را در اموال شما و جان شما و خواهيد شنيد از آنان كه پيش از شما كتاب داده شدهاند و از مشركان سرزنش بسيار و اگر صبر كنيد و پرهيزگارى نمائيد هر آئينه اين خصلت از كارهاى مقصودست ( 186 )
شرح
فَإِنْ كَذَّبُوكَپس اگر تكذيب كردند ترا اى محمد ص ملول مباشفَقَدْ كُذِّبَپس به درستى كه تكذيب كرده شدندرُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَفرستادگان از پيش تو چنان فرستادگانى كه ايشانجاؤُ بِالْبَيِّناتِآورده بودند حجتهاى روشن و معجزههاى ظاهروَ الزُّبُرِو مواعظ زاجره يا احكام شرعيهوَ الْكِتابِ الْمُنِيرِو كتاب چون زبور و انجيل روشنكننده حلال و حرامكُلُّ نَفْسٍهر تنىذائِقَةُ الْمَوْتِچشنده مرگست و زود باشد اى اهل تكذيب و ارباب تصديق كه همه شما اين شربت بچشيدوَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْو جزين نيست كه تمام داده شويد مزدهاى اعمال خود رايَوْمَ الْقِيامَةِروز برخاستن از قبورفَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِپس هر كرا دور كردند از آتش دوزخوَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَو درآوردند به بهشتفَقَدْ فازَپس هرآئينه رستگار شد و بمراد رسيدوَ مَا الْحَياةُ الدُّنْياو نيست زندگانى اين جهانإِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِمگر برخوردارى ناپايدار حيات دنيا را به متاعى تشبيه كرد كه خزنده در آن غرور يابد ، و مراد آنست كه زندگانى دنيا مردم را فريب مىدهد و اگر به حقيقت آن دانا شوند معلوم گردد كه به هيچ نمىارزد بيتدر ديده اعتبار خوابيست * بر رهگذر اجل سرابيستايمن منشين ز گرم و سردش * مشغول مشو به سرخ و زردشلَتُبْلَوُنَّبه خداى كه شما آزمايش كرده خواهيد شدفِي أَمْوالِكُمْدر مالهاى خويش اهل شرك بعد از هجرت مهاجران به مدينه دست تعدّى بضياع مال هر يك كه در مكه داشتند دراز كرده مىفروختند و هرك را از ايشان در راه بدست مىآمد در آتش تعذيب و تهديدش مىسوختند حق سبحانه آيت فرستاد كه هرآئينه مبتلا شويد در مالهاى خود بنقصان و تلفوَ أَنْفُسِكُمْو در نفسهاى خود بجهاد يا امراض و عللوَ لَتَسْمَعُنَّو هرآئينه خواهيد شنيدمِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَاز آنان كه كتاب بديشان دادهاندمِنْ قَبْلِكُمْپيش از شما يعنى يهود و نصارىوَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواو ديگر مىشنويد از آن كسانى كه شرك آوردهاندأَذىً كَثِيراًرنج بسيار يعنى سخنانى كه موجب رنجش خاطر باشد هم به نسبت پيغمبر و هم به نسبت خودوَ إِنْ تَصْبِرُواو اگر صبر كنيد بر آزار اين گروهوَ تَتَّقُواو بپرهيزيد از مكافات ايشان و با منتقم حقيقى گذاريدفَإِنَّ ذلِكَپس به درستى كه اين صبر و اتقاءمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِاز استوارى كارهاى دينست و درستى نشانهاى آن يا از حقايق ايمانست .