76 / 22
هر آئينه اين نعمت هست شما را جزاء اعمال و هست سعى شما قبول كرده شده ( 22 )
76 / 23
هر آئينه ما فرودآورديم بر تو قرآن را فرودآوردنى ( 23 )
76 / 24
پس شكيبائى كن بر حكم پروردگار خود و فرمان مبر از زمره بنى آدم گناهكار را يا ناسپاسدارى را ( 24 )
76 / 25
و ياد كن نام پروردگار خود صبح و شام ( 25 )
76 / 26
و بعض ساعات شب نمازگزار براى او و به پاكى ياد كن او را وقت دراز شب ( 26 )
76 / 27
هر آئينه اين كافران قرآن رغبت مىكنند به دنيا و ترك مىكنند پس پشت خود روز گران را ( 27 )
76 / 28
ما آفريديم ايشان را و محكم كرديم رگ ايشان را و چون خواهيم عوض آريم قومى مانند ايشان بطريق بدل كردن ( 28 )
76 / 29
هر آئينه اين پند است پس هر كه خواهد بگيرد بسوى پروردگار خود راه را ( 29 )
شرح
إِنَّ هذابه درستى كه اين كرامتهاكانَهستلَكُمْمر شما راجَزاءًمر شما را پاداش كردار شماوَ كانَ سَعْيُكُمْو هست شتافتن شما در خيرمَشْكُوراًپسنديده و لائق مكافاتإِنَّا نَحْنُبه درستى كه مانَزَّلْنافروفرستاديمعَلَيْكَ الْقُرْآنَبر تو قرآن راتَنْزِيلًافروفرستادنى بتدريج سوره بعد از سوره و آيتى پس آيتى بر مقتضاى حكمتفَاصْبِرْپس صبر كنلِحُكْمِ رَبِّكَبه حكم پروردگار خود در آنچه فرموده شده از تبليغ رسالت يا براى حكم او به نصرت تو و هلاك معاندان تووَ لا تُطِعْو فرمان مبرمِنْهُمْاز ايشانآثِماًگناهكارى را ترا باثم خواند چون عتبه كه گفت از دعوت خود بازايست تا دختر خود را به تو دهمأَوْ كَفُوراًيا ناسپاسى را كه ترا بكفر دعوت كند چون وليد مغيره كه گفت بدين آباء رجوع كن تا ترا توانگر سازموَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَو ياد كن پروردگار خود رابُكْرَةًبامدادوَ أَصِيلًاو شبانگاه يعنى پيوسته بذكر او مشغول باشوَ مِنَ اللَّيْلِو در بعضى از شبفَاسْجُدْ لَهُسجود كن مر او را يعنى نمازگزار بعضى گفتهاندبُكْرَةًوقت نماز بامدادست و اصيل متناول باشد وقت ظهر و عصر را و ببعضى از شب مراد مغرب و عشاست پس معنى چنين بود كه بر پنج نماز مداومت نماىوَ سَبِّحْهُو نمازگزار براى خداىلَيْلًا طَوِيلًاشب دراز يعنى بتهجد اشتغال نماىإِنَّ هؤُلاءِبه درستى كه اين گروه يعنى كفّاريُحِبُّونَ الْعاجِلَةَدوست مىدارند سراى شتابنده يعنى دنيا راوَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْو گذاشتهاند يعنى انداختهاند از پس پشت خوديَوْماً ثَقِيلًاروز گران را كه قيامت است كه به دو نمىگروند و براى او عمل نمىكنندنَحْنُ خَلَقْناهُمْما بيافريديم ايشان را از آبى سست كه آن نطفه استوَ شَدَدْناو محكم كرديمأَسْرَهُمْآفرينش ايشان را يعنى مفاصل ايشان را به اعصاب بر هم بستهايموَ إِذا شِئْناو چون خواهيمبَدَّلْنابدل كنيم ايشان راأَمْثالَهُمْبامثال ايشان در خلقتتَبْدِيلًابدلكردنى يعنى ايشان را بميرانيم و در نشئت ثانيه بمانند همين صورت و هيئات بازآريم يا ايشان را ببريم و بدل كنيم به غير ايشان از بندگان فرمانبردارإِنَّ هذِهِبه درستى كه اين سورهتَذْكِرَةٌپندى و موعظه است يا معامله اهل بيت رض در بذل و ايثار پند و عبرت است مؤمنان را تا به مثل آنها عمل كنند و از مثل اين چيزها بهره يابندفَمَنْ شاءَ اتَّخَذَپس هر كه خواهد فرا گيردإِلى رَبِّهِبقرب آفريدگار خودسَبِيلًاراهى بخير و طاعت كه فرا گيرد .