پس اگر مضايقه كرديد شير خواهد داد بفرمودهء او زنى ديگر ما ( 6 )
65 / 7
بايد كه خرج كند صاحب وسعت از وسعت خود و هر كه تنگ كرده شد بر وى رزق او را پس بايد كه خرج كند از آنچه عطا كرده است او را خدا تكليف نمىكند خدا هيچكس را مگر بحسب آنچه داده است او را پديد خواهد آورد خدا بعد از تنگدستى آسايش را ( 7 )
65 / 8
و بسا ديه كه تجاوز كرد از فرمان پروردگار خويش و از فرمان پيغامبران او پس حساب كرديم او را حسابى سخت و عقوبت كرديم او را عقوبتى دشوار ( 8 )
65 / 9
پس چشيد سزاى عمل خود و شد سر انجام كار او زيانكارى ( 9 )
65 / 10
مهيّا كرده است خداى تعالى براى ايشان عذاب سخت پس بترسيد از خداى اى خداوندان خرد اى مسلمانان هر آئينه فرودآورده است خدا بسوى شما كتابى ( 10 )
شرح
وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْو اگر دشوارى كنيد و مضايقه نمائيد اى پدر و مادر در ارضاع و مزد آن يعنى شوهر از اجرت ابا كند يا زن شير ندهدفَسَتُرْضِعُپس براى شير دادن خواهدلَهُمر آن فرزند راأُخْرىزنى ديگر يعنى مرد دايه گيرد او را براى رضيع خود و مادر را به اكراه و اجبار نفرمايدلِيُنْفِقْبايد كه نفقه دهدذُو سَعَةٍخداوند فراخى و توانگرىمِنْ سَعَتِهِاز غناى خود يعنى به قدر توانائى خويش بر مطلقه نفقه كندوَ مَنْ قُدِرَو هر كه تنگ كرده شده استعَلَيْهِ رِزْقُهُبر وى روزى او يعنى فقير و تنگدست استفَلْيُنْفِقْپس بايد كه نفقه كندمِمَّا آتاهُ اللَّهُاز آنچه خدا داده است او رالا يُكَلِّفُ اللَّهُتكليف نكند خدانَفْساًهيچ تنى راإِلَّا ما آتاهامگر آنچه به دو عطا كرده است از مال يعنى تكليف ما لا يطاق نفرمايدسَيَجْعَلُ اللَّهُزود باشد كه پديد آرد خداىبَعْدَ عُسْرٍپس از دشوارى و تنگدستى ،يُسْراًآسانى و توانگرىوَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍو بسا از اهل ديهى كه از روى جهل و عنادعَتَتْسرباز زدند و اعراض كردندعَنْ أَمْرِ رَبِّهااز فرمان پروردگار خويشوَ رُسُلِهِو از سخن پيغامبران اوفَحاسَبْناهاپس حساب خواهيم كرد ايشان را در قيامتحِساباً شَدِيداًحسابى سخت كه در ان استقصاء و مناقشه باشدوَ عَذَّبْناهاو عذاب كرديم ايشان را در دنياعَذاباً نُكْراًعذابى زشت و باهوال چون قوم لوط عليه السلام يا عذاب كنيم ايشان را در روز رستخيز بعد از حسابفَذاقَتْپس بچشيدند اهل آن ديهوَبالَ أَمْرِهاعقوبت كار خود راوَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِهاو بود عاقبت كار ايشانخُسْراًزيانكارى و كدام زيان از ان بدتر كه از جنت جاويدى و لقاى الهى محروم شوند و به زندان جحيم و عذاب اليم درمانندأَعَدَّ اللَّهُآماده كرده است خداىلَهُمْبراى مشركانعَذاباً شَدِيداًعذابى سخت در هر دو سرافَاتَّقُوا اللَّهَپس بترسيد از عذاب خداى تعالىيا أُولِي الْأَلْبابِاى خداوندان عقلالَّذِينَ آمَنُواآنان كه گرويدهاندقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُبتحقيق فرستاده است خداىإِلَيْكُمْ ذِكْراًبشما پندى يا شرفى كه قرآن است و فرستاد بشما .