قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1244
[ سوره ممتحنه ] بنام خداى بخشاينده مهربان 60 / 1 اى مسلمانان دوست مىگيريد دشمنان مرا و دشمنان خود را مىافگنيد بسوى ايشان پيغام بسبب دوستى و هر آئينه ايشان كافر شدند به آنچه آمده است بشما از دين راست جلا وطن مىكنند پيغامبر را و شما را نيز براى آنكه ايمان آورديد به خدا پروردگار خويش دوست بگيريد اگر برآمدهايد از اوطان خود براى جهاد در راه من و بطلب رضامندى من پنهان مىفرستيد بسوى ايشان پيغام بسبب دوستى و من مىدانم سورة الممتحنة مكية و هى ثلث عشرة آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم در سال هشتم از هجرت كه بطريق اخفا عزيمت مكه داشت حاطب بن ابى بلتعه رضى اللّه عنه كه از مهاجران بود مكتوبى بقريش نوشته از ان عزم اعلام نمود جبرئيل عليه السلام آن حضرت را خبر داد على و زبير و مقداد را رضى اللّه عنهم حكم شد تا به روضه خاخ رفتند و مكتوب را از ساره كه مولات ابى عمرو بن الضبعى بود بستده به خدمت آوردند حضرت ص مر حاطب را طلبيده فرمود كه ترا چه برين داشت گفت يا رسول اللّه به خدا سوگند كه من مؤمنم به خدا و رسول و از دين اسلام برنگشتهام اما حليف قريشم نه از نفس ايشان و هيچكس در مكه ندارم كه حمايت اهل و ولد و مال من نمايد بخلاف سائر مهاجران كه آنجا اقربا دارند خواستم كه حقى بر ايشان ثابت گردد تا به ملاحظه آن محافظت مردم من كنند حضرت فرمود كه اى ياران حاطب با شما راست گفت و فاروق رضى اللّه عنه در غضب شده گفت يا رسول اللّه ص مرا امر كن تا گردن اين منافق بزنم پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم فرمود اى عمر رض او را مرنجان كه او از اهل بدرست و حق سبحانه بدريان را مژده داد كه اعملوا ما شئتم فقد غفرت لكم آنگه اين آيت نازل شد كه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى كسانى كه گرويدهايد لا تَتَّخِذُوا فرامگيريد عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ دشمنان مرا و اعادى خود را أَوْلِياءَ دوستان تُلْقُونَ مىفرستيد و القا مىكنيد إِلَيْهِمْ بسوى دشمنان من و شما اخبار حبيب مرا بِالْمَوَدَّةِ بسبب دوستى كه داريد يا طرح محبتى كه مىافگنيد وَ قَدْ كَفَرُوا و حال آنست كه آن دشمنان كافر شدهاند بِما جاءَكُمْ به آن چيزى كه آمده است بشما مِنَ الْحَقِّ از سخن راست كه آن قرآنست يا كار درست كه دين اسلام است يا سزاوار متابعت كه پيغمبرست يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ بيرون مىكنند پيغمبر ص را از مكه وَ إِيَّاكُمْ و شما را نيز اخراج مىنمايند أَنْ تُؤْمِنُوا براى آنكه شما مىگرويد بِاللَّهِ رَبِّكُمْ به خداى كه آفريدگار شما است و ايشان بسبب ايمان شما را از ديار شما بيرون مىكنند پس ايشان را به دوستى مگيريد إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ اگر هستيد شما كه بيرون آمدهايد از وطنهاى خود جِهاداً فِي سَبِيلِي از بهر جهاد در راه من وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِي و براى طلب خوشنودى من تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ راز مىگوئيد يعنى سخنان سرّى بديشان مىفرستيد بِالْمَوَدَّةِ به دوستى در لباس نصيحت وَ أَنَا أَعْلَمُ و من داناترم از شما .