59 / 22
اوست آن خدا كه نيست هيچ معبود مگر او دانندهء نهان و آشكارا اوست بخشاينده مهربان ( 22 )
59 / 23
اوست آن خدا كه نيست هيچ معبود مگر او پادشاه نهايت پاك سلامت از همه عيبها امندهنده نگاهبان غالب خود اختيار بزرگوار پاكى خداى راست از شريك مقرر كردن ايشان ( 23 )
59 / 24
اوست خداى آفريدگار نوپديدآرنده نگارنده او راست نامهاى نيك به پاكى ياد مىكنند او را هر چه در آسمانها و زمين است و اوست غالب با حكمت ( 24 )
شرح
هُوَ اللَّهُآن خداى كه فرستاده است قرآنالَّذِيآن خدائى است كهلا إِلهَنيست معبودى مستحق عبادتإِلَّا هُوَمگر اوعالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِداناى پوشيده و آشكارا و گفتهاند عالم بمعدوم و موجود يا بحيات و موت يا برزق و اجل يا به دنيا و آخرت يا بهآنچه هست و آنچه خواهد بودهُوَ الرَّحْمنُاوست بزرگ بخشش كه رحمت عامه سابقه او احاطه جميع خلق نموده در دنياالرَّحِيمُبسيار بخشايش كه رحمت خاصه او به مؤمنان رسد در آخرت بعفو و غفران و رويت و رضوانهُوَ اللَّهُ الَّذِياوست آن خدائى كه بههيچوجهلا إِلهَنيست خداى سزاى پرستشإِلَّا هُوَمگر وىالْمَلِكُبادشاهى كه جلال ذاتش از وجه احتياج مصونست و كمال صفاتش به استغناى مطلق مقرونالْقُدُّوسُپاك از شوائب مناقض و معايب و منزه از تطرق آفات و نوائبالسَّلامُسالم از عيوب و علل و مبرا از ضعف و عجز و خللالْمُؤْمِنُايمنكننده مؤمنان از عقوبت نيران يا داعى خلق بايمان و امان يا مصدق رسل باظهار معجزه و برهانالْمُهَيْمِنُگواه راست بر هر چه خلق كنند يا نگهبان ايشان يا قائم بعدل يا مطلع بر خفا يا حكمكننده به حق - و گفتهاند اين اسميست از اسماى الهى كه تاويل آن غير خداى نداندالْعَزِيزُغالب در حكم يا بخشنده عزّتالْجَبَّارُبزرگوار يا شكننده كامها يا بصلاح آرنده كارهاى در هم شكستهالْمُتَكَبِّرُمستحق كبريا و عظمتسُبْحانَ اللَّهِپاك است خداىعَمَّا يُشْرِكُونَاز آنچه شريك مىسازند با وى چه واجب الوجود شركت قبول نكندهُوَ اللَّهُ الْخالِقُاوست خداى آفريننده يعنى تقديركننده خلق بر وفق مشيت و مقتضاى حكمتالْبارِئُآفريدگار يعنى ظاهركننده اعيان و آورنده از عدم بوجودالْمُصَوِّرُبخشنده صورت مر مخلوقات رالَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنىمر او راست نامهاى نيكو كه در شرع و عقل پسنديده و مستحسن باشديُسَبِّحُ لَهُبه پاكى ياد مىكنند مر او راما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِآنچه هستند در آسمانها و زمين و از همه نقائص منزه و مقدس مىدانندوَ هُوَ الْعَزِيزُو اوست غالب در ملك خود كه مقهور و مغلوب نگرددالْحَكِيمُصواب كار در كردار و گفتار خود كه هرچه گويد و كند بر وجه حكمت بود در عين المعانى آورده كه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّم از جبرئيل عليه السلام اسم اعظم پرسيد جواب داد كه عليك به آخر سورة الحشر ديگرباره پرسيد همين جواب شنيد و دقائق و حقايق اين اسماء و خط بنده از هر اسمى بر سبيل تفصيل در جواهر التفسير بايد طلبيد و من اللّه الاعانة و التأييد .