57 / 17
بدانيد كه خدا زنده مىكند زمين را بعد مرده بودن آن هر آئينه بيان كرديم براى شما نشانها بود كه شما دريابيد ( 17 )
57 / 18
هر آئينه مردان خيراتدهنده و زنان خيراتدهنده و آنان كه قرض دادهاند خداى را قرض نيك دو چندان داده شود ايشان را و ايشانراست مزد گرامى قدر ( 18 )
57 / 19
و آنان كه ايمان آوردند به خدا و پيغامبران او آن جماعه ايشانند صديقان و شهيدان نزديك پروردگار خويش ايشانراست مزد ايشان و نور ايشان و آنان كه كافر شدند و دروغ شمردند آيات ما را آن جماعه اهل دوزخاند ( 19 )
57 / 20
بدانيد كه زندگانى دنيا بازيست و بيهودگى است و آرايش است و خودستائى است در ميان خويش و از يكديگر زيادت طلبى است در مال و فرزندان
شرح
اعْلَمُوابدانيد اى منكران بعثأَنَّ اللَّهَآن را شما خداىيُحْيِ الْأَرْضَزنده مىگرداند زمين رابَعْدَ مَوْتِهاپس از مردگى و افسردگى او و به همان منوال زنده خواهد ساخت اموات راقَدْ بَيَّنَّابه درستى كه روشن كرديملَكُمُ الْآياتِبراى شما نشانهاى قدرت رالَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَشايد كه عقول خود را در استدلال به كار بريدإِنَّ الْمُصَّدِّقِينَبه درستى كه مردان باوردارندهوَ الْمُصَّدِّقاتِو زنان تصديقكننده كه قول خدا و رسول را راست دانستند و حفص بتشديد مىخواند يعنى مردان و زنان صدقهدهندهوَ أَقْرَضُوا اللَّهَو حال آنكه وام دادهاند خداى راقَرْضاً حَسَناًوام دادنى نيكو يعنى از اطيب امواليُضاعَفُزياده گردانيده مىشودلَهُمْبراى ايشان مزد ايشان را از ده تا هفصد و زيادهوَ لَهُمْو مر ايشان را استأَجْرٌ كَرِيمٌمزدى گرامى و پاداشى بزرگوار يعنى بهشتوَ الَّذِينَ آمَنُواو آنان كه گرويدهاندبِاللَّهِ وَ رُسُلِهِبه خدا و به فرستادگان او و شك نياورده در اخبار و احكام ايشانأُولئِكَآن گروههُمُ الصِّدِّيقُونَايشانند صديقان يعنى بسيار راستگويانوَ الشُّهَداءُو گواهانند بروز قيامتعِنْدَ رَبِّهِمْنزديك پروردگار خود بر انبياء و امم ايشان و بقول بعضى كه و الشهداء را مبتدا دانند معنى آيت آنست كه آنها كه شهيد شدهاند و در راه خدا نزديك وى در درجات قربلَهُمْ أَجْرُهُمْمر ايشان راست مزد ايشان كه وعده كرديموَ نُورُهُمْو روشنى كه روز حشر با ايشان بودوَ الَّذِينَ كَفَرُواو آنان كه بپوشيدند حق را و انكار نبوّت پيغمبران ص كردندوَ كَذَّبُوا بِآياتِناو تكذيب نمودند آيتهاى ما را كه بر محمد عليه الصلاة و السلام فروفرستادهايمأُولئِكَآن گروهأَصْحابُ الْجَحِيمِملازمان دوزخانداعْلَمُوابدانيد اى طالبان دنياأَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيااين را كه زندگانى اين سراىلَعِبٌبازيچه استوَ لَهْوٌو بيهوده و رنجكشيدن در طلب متاع او چون لعب كودكان است در بازيهاى بىحاصل بيتبازيچه است طفل فريب اين متاع دهر * بىعقل مردمان كه به دو مبتلا شدندوَ زِينَةٌو ديگر آرائش است در مطاعم خوشگوار و ملابس نيكو و منازل دلكش و مراكب راهواروَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْو مفاخرت كردن است ميان يكديگر به نسب عالى يا جاه تماموَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِو مباهات بر بسيارى مالهاوَ الْأَوْلادِو كثرت فرزندان و بدانيد كه اندك زمانى را آن بازى بر طرف شود و لهو و فرح ايشان بغم و ترح مبدل گردد و آرايشها از هم فروريزد و تفاخر و تكاثر چون شراره آتش نابود شود پس مثل اينها در سرعت زوال و زودى انتقال .