3 / 51
هر آئينه خدا پروردگار من و پروردگار شماست پس پرستش كنيد او را اينست راه راست ( 51 )
3 / 52
پس آنگاه كه دريافت عيسى از قوم خود كفر را گفت كيستند يارىدهندگان من بسوى خدا گفتند حواريان ماايم يارىدهندگان خدا را ايمان آورديم به خدا و گواه باش كه فرمانبرداريم ( 52 )
3 / 53
اى پروردگار ما ايمان آورديم ما به آنچه فرودآوردى و پيروى كرديم پيغامبر را پس بنويس ما را با شاهدان ( يعنى در زمرهء شهدا كه كمل ( 53 )
3 / 54
امتاند ) و بد سگاليدند كافران و بد سگاليد خدا و خدا قوىتر است از همه بدسگالان ( 54 )
شرح
إِنَّ اللَّهَ رَبِّيبتحقيق كه خدا پروردگار منوَ رَبُّكُمْو آفريدگار شماستفَاعْبُدُوهُپس بپرستيد او راهذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌاينست راه راست و رساننده به منزل مقصودفَلَمَّا أَحَسَّ عِيسىپس آن هنگام كه دريافت عيسىمِنْهُمُ الْكُفْرَاز يهود كلمه كه دلالت كرد بر كفر ايشان و آن اجتماع بود در مشاورت بر قتل وى ، چون عيسى آغاز دعوت كرد جهودان به قصد وى برخاستند عيسى عليه السلام فرار نمود ، از ولايت شام بجانب مصر رفت و بر لب درياى نيل جماعتى صيادان ديد كه ماهى مىگرفتند عيسى با ايشان گفت بيائيد تا بهتر ازين صيادى پيش گيريم گفتند آن كدام است فرمود كه بيائيد تا دام توجه در لجه توحيد افگنيم اگر اينجا شكار ماهى مىكنيد آنجا شكار ارنا الاشياء كما هى بكنيد در معالم آورده كه عيسى عليه السلام گفته بيائيد تا مردمان را صيد كنيم گفتند تو كيستى گفت منم عيسى بن مريم عبد اللّه و رسوله ، ايشان بوى ايمان آوردند بعد از آنقالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِگفت عيسى كيانند از شما ياران من در كار خدا تا وقتى كه نصرت الهى دررسدقالَ الْحَوارِيُّونَگفتند حواريان يعنى اين جماعت صيادان و گويند حواريان گاذران و رنگريزان بودند و معنى حوارى خاصه و برگزيده باشد اين خاصگان در جواب عيسى فرمودند كهنَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِما ياران خدائيم يعنى نصرتكنندگان دين وىآمَنَّا بِاللَّهِبگرويدهايم به خداوَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَو تو اى عيسى گواه باش بهآنكه ما گردننهادگانيم دين خدا را پس آغاز دعا كردندرَبَّنا آمَنَّااى پروردگار ما ايمان آوردهايمبِما أَنْزَلْتَبهآنچه فروفرستاده بعيسى يعنى انجيلوَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَو پيروى كرديم فرستاده ترا يعنى عيسى عفَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَپس بنويس ما را بقلم كرم عميم در جريدهء احسان قديم با آنها كه گواهانند ترا بوحدانيت و انبياى ترا بتصديق و گفتهاند كه كتابت بمعنى جمعست و مراد از شاهدين امت بزرگوار سيد مختار ع و معنى دعاى حواريان اين بود كه خدايا جمع كن ميان ما و امت محمد كه به بركت آن حضرت از همه امتان اكملاند و افضل و به حكم نحن الآخرون السابقون حلواى آخراند و نمك اول بيتاى ختم پيغمبران مرسل * حلواى پسين و ملح اولنظم پيشواى ماست صدر المرسلين * امتان اوست بدر المؤمنينهست از پيغمبران او خوبتر * امت او از همه محبوبتروَ مَكَرُواو مكر كردند آن كسانى كه عيسى از ايشان احساس كفر كرده بود بران وجه كه جمعى را برانگيختند كه هرجا كه عيسى را ببينيد بغتة بكشيد و اصح آنست كه بانواع حيل عيسى را بدست آوردند و در خانه محبوس ساخته شب همه شب پاس داشتند و على الصباح مجتمع گشته مهتر خود را كه يهودا نام داشت بدرون خانه فرستادند تا عيسى را بيرون آرد حق سبحانه تعالى در آن شب عيسى را به آسمان برده بود و همين كه يهودا در آن خانه درآمد عيسى را نديد و حق سبحانه شبيه عيسى عليه السلام برو افگند چون بيرون آمد و خواست كه بگويد عيسى درينجا نيست در وى آويختند و هر چند گفت من فلان كسم و استغاثه كرد به جائى نرسيد و از دارش درآويخته تيرباران كردند اينست كه خداى تعالى فرمود كه ايشان مكر كردندوَ مَكَرَ اللَّهُو خداى تعالى جزاى مكر بديشان رسانيد تا يار خود را به خوارى تمام بكشتندوَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَو خدا بهترين مكافاتكنندگانست اهل مكر را .