تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1138

مساهمون:

ص١١٣٨
46 / 35 پس صبر كن چنان كه صبر كرده بودند خداوندان همت عالى از پيغامبران و شتاب طلب مكن عقوبت را براى ايشان روز كه ببينند آنچه وعده داده مىشود ايشان را چنانستى كه ايشان نمانده بودند مگر يك ساعت از روز اين پيغام رسانيدنست پس هلاك كرده نخواهد شد مگر قوم بدكاران ( 35 )

[ سوره محمد ]

بنام خداى بخشايندهء مهربان 47 / 1 آنان كه كافر شدند و بازداشتند مردمان را از راه خدا حبط كرد خدا اعمال ايشان را ( 1 )
شرح
فَاصْبِرْپس صبر كن اى محمد ص بر جفاى قومكَما صَبَرَهمچنان‌كه صبر كردندأُولُوا الْعَزْمِخداوندان ثبات و جدّمِنَ الرُّسُلِاز پيغمبران و ايشان اصحاب شرائع‌اند كه در تمهيد قواعد احكام مراسم اجتهاد بتقديم رسانيدند و بر معادات معاندان و مجادلات طاغيان و آزار و ايذاى منكران شكيبائى نمودند و ايشان نوح ع و و ابراهيم ع و موسى ع و عيسى ع على نبينا و عليهم السّلام بوده‌اند امام محى السنّة رح گفته اولوالعزم آنهااند كه بر تخصيص رقم ذكر يافته‌اند در دو موضع يكى در اخذ ميثاق كه و اذ اخذنا من النبيين ميثاقهم و منك و من نوح الآية دوم در موضع شرع لكم من الدين ما وصى به نوحا و همان اصحاب شرايع‌اند با پيغمبر ص ما صلى اللّه عليه و سلّم و قولى آنست كه ايشان نجباى رسل‌اند هژده تن كه در سوره الانعام نام ايشان هست و پيغمبر ما را امر شد كه فبهداهم اقتده در زاد المسير آورده كه همه پيغمبران اولوالعزم‌اند الا آدم و يونس و سليمان عليه السلام و گفته‌اند غير يونس ع عليه السلام و بس چه او تعجيل نموده از ميان قوم بيرون رفته و حضرت عزّت پيغمبر ما را فرموده و لا تكن كصاحب الحوت يعنى در عدم صبر پس اينجا نيز مىفرمايد كه شكيبائى ورزوَ لا تَسْتَعْجِلْو طلب شتاب مكنلَهُمْبراى كفّار قريش بنزول عذاب كه بىشك در وقت خود نازل شودكَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَگويا ايشان روزى كه ببينندما يُوعَدُونَآنچه وعده داده شده‌اند از عذاب يعنى چون هول و فزع قيامت مشاهده كنند چنان نمايد ايشان را كهلَمْ يَلْبَثُوادرنگ نكرده‌اند در دنياإِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍمگر ساعتى از روز يعنى كوتاه شمرند بودن خود را در دنيا و برزخ از هيبت عقوبات دوزخبَلاغٌآنچه گفته شد درين سوره از مواعظ كفايت استفَهَلْ يُهْلَكُپس آيا هلاك كرده خواهند شد به عذاب وقتى كه نازل شود يعنى نخواهند شدإِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَمگر گروهى بيرون رفتگان از دائره فرمان

سورة محمد

مدنية و هى ثمان و ثمانون آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - الَّذِينَ كَفَرُواآنان كه كافر شدندوَ صَدُّواو بازداشتند مردمان راعَنْ سَبِيلِ اللَّهِاز راه خداى يعنى منع كردند از دخول در اسلام مراد شياطين قريش‌اند چون ابو جهل و نضر و عتبه يا مطعمان روز بدر و ايشان دوازده تن بودند از صناديد عربأَضَلَّباطل كرد خداىأَعْمالَهُمْعملهاى ايشان كه از مكارم مىشمردند چون صله رحم و فك اسير و حفظ جوار و حسن ضيافت .