فيصل كرده مىشد ميان ايشان و هر آئينه آنان كه داده شد ايشان را كتاب بعد از انبياء در شبه قوىاند از دين ( 14 )
42 / 15
پس بسوى اين دين دعوت كن و قائم باش بحسب آنكه فرموده شد ترا و پيروى مكن خواهش كافران را و بگو ايمان آوردم به آنچه فرودآورد خدا هر كتاب كه هست و فرموده شد مرا كه انصاف كنم ميان شما خدا پروردگار ماست و پروردگار شما است ما را عملهائى ما است و شما را عملهائى شما است گفتگو نيست ميان ما و ميان شما خدا جمع كند ميان ما و ميان شما و بسوى اوست بازگشت ( 15 )
42 / 16
و آنان كه گفتگو مىكنند در دين خدا بعد از آنكه قبول كرده شد فرمان او را مكابرهء ايشان باطل است نزديك پروردگار ايشان و بر ايشان است خشم و ايشان راست عذاب سخت ( 16 )
شرح
لَقُضِيَ بَيْنَهُمْهر آئينه حكم كرده شدى ميان ايشان به عذاب مبطل و خلاصوَ إِنَّ الَّذِينَو به درستى آنكهأُورِثُوا الْكِتابَداده شدهاند كتاب يعنى قرآن رامِنْ بَعْدِهِمْاز پس امتحان گذشته مراد كافران زمان حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّماند كه قرآن بديشان دادند و ايشانلَفِي شَكٍّ مِنْهُهر آئينه در گمانند از دين يا از قرآن يا از پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّممُرِيبٍشكى در تهمتافگنندهفَلِذلِكَپس از براى اين تفرق كه از ايشان واقع شدهفَادْعُپس بخوان مر خلق را باتفاق بر ملت اسلاموَ اسْتَقِمْو مستقيم باش بر دعوتكَما أُمِرْتَهمچنانكه فرموده شده به آن در تبيان آورده كه وليد بن مغيره با حضرت رسالتپناه عليه الصلاة و السلام گفت از دين و دعوى كه دارى رجوع كن تا من نصفى از اموال خود به تو دهم و شيبه بن ربيعه وعده كرد كه بدين پدران بازآئى تا دختر خود در عقد تو درآرم اين آيت نازل شد كه بر دعوت خود مقيم و در دين مستقيم باشوَ لا تَتَّبِعْو پيروى مكنأَهْواءَهُمْآرزوهاى باطله ايشان راوَ قُلْ آمَنْتُو بگو بگرويدمبِما أَنْزَلَ اللَّهُبهآنچه فروفرستاده است خداىمِنْ كِتابٍاز كتاب بر من و بر انبياء ع پيش از من يعنى بجميع كتب منزله ايمان دارم و حق سبحانه در همه كتابها بتوحيد حكم كرده استوَ أُمِرْتُو فرموده شدملِأَعْدِلَبهآنكه عدل كنم و سويت نگهدارمبَيْنَكُمُميان شما يعنى اشراف و ارذال هر دو را به حق خوانم و در تبليغ شرائع و حكومت ميل نكنماللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْخداى آفريدگار ما و شما استلَنا أَعْمالُناما راست جزاى كردارهاى ماوَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْو مر شما راست پاداش اعمال شمالا حُجَّةَهيچ خصومتى نيستبَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُميان ما و شما يعنى حق ظاهر شد و احتجاج را مجال نماند و اگر كسى خلاف كند از روى عناد و سركشى خواهد بوداللَّهُ يَجْمَعُخدا جمع كندبَيْنَناميان ما به قيامتوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُو بسوى اوست بازگشت همه نزد بعضى حكم عدم احتجاج به آيت السيف منسوخ استوَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَو آنان كه از كفار خصومت كنند و جدال ورزندفِي اللَّهِدر دين خداى عز و جلّمِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُاز پس آنكه اجابت كردهاند مر قول خداى را يعنى در روز ميثاق اقرار آوردهاند به ربوبيت يا مراد يهوداند كه سخن خداى را اجابت نمودهاند در توريت و بمصطفى ص ايمان آوردند و به آن مجادله مىكنند پس از آنكه خدا اجابت كرده دعاى رسول خود را باظهار معجزات كه دلالتكنندهاند بر صدق اوحُجَّتُهُمْ داحِضَةٌحجت ايشان باطل استعِنْدَ رَبِّهِمْنزديك پروردگار ايشان چه بعد از ظهور آيات ايراد حجج خصمان عناد محض استوَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌو بر ايشان است خشم خداى بسبب مجادله در ابطال دينوَ لَهُمْو مر ايشان راست جهت كفر ايشانعَذابٌ شَدِيدٌعذابى سخت كه آن آتش دوزخ باشد .