40 / 45
پس نگهداشت او را خدا از سختيهاى بدسگالى ايشان و فروگرفت به خويشان فرعون عذاب سخت ( 45 )
40 / 46
در گرفت ايشان را آتش حاضر كرده مىشوند بر آتش پگاه و شام و روز كه قايم شود قيامت گوئيم در آريد خويشان فرعون را در سختترين عذاب ( 46 )
40 / 47
و ياد كن چون با هم مكابره مىكنند در دوزخ پس گويند ناتوانان سركشان را هر آئينه ما تابع بوديم شما را پس آيا دفعكننده هستيد از سر ما يك حصّه از عقوبت آتش ( 47 )
40 / 48
گويند سركشان هر آئينه همه در آتشيم هر آئينه خدا مقدمه فيصل كرده است در ميان بندگان ( 48 )
شرح
فَوَقاهُ اللَّهُپس نگاهداشت او را خداى تعالىسَيِّئاتِ ما مَكَرُوااز بديهاى آنچه انديشيدند درباره وىوَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَو فروگرفت بگرد كسان فرعون كه به قصد او رفته بودندسُوءُ الْعَذابِبدى از عذاب به دنيا كه قتل است و گفتهاند مراد بآل فرعون همه قبطياناند و سوء العذاب غرق شدن ايشان است و بعضى برانند كه سوء العذاب آتش است چه بدل از ان آوردهالنَّارُفراگرفت آل فرعون را سوء العذاب يعنى آتشيُعْرَضُونَعرض كرده مىشوندعَلَيْهابر آتش دوزخغُدُوًّا وَ عَشِيًّابامداد و شبانگاه در عين المعانى فرموده كه جاى بودن ايشان در دوزخ بديشان درمىنمايند و ابن مسعود رضى اللّه تعالى فرمود كه ارواح فرعونيان درون مرغان سياه است و صبح و شام آتش را بر ايشان عرض مىكنند تا قيامتوَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُو روز كه قائم شود قيامت و ارواح ايشان بابدان بازآيد فرشتگان ايشان را گويندأَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَدرآييد اى كسان فرعونأَشَدَّ الْعَذابِدر سختترين عذابى كه عذاب جهنّم است و حفص رح بفتح همزه و كسر خا مىخواند يعنى خداى امر كند ملائكه را كه درآريد فرعونيان را بعذابى سختتر از آنچه در ان بودندوَ إِذْ يَتَحاجُّونَو ياد كن چون جدال و مخاصمه كنند دوزخيانفِي النَّارِدر آتشفَيَقُولُ الضُّعَفاءُپس گويند بيچارگان و زبونان قوملِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوامر آنان را كه سركش و معظم بودند يعنى تابعان مر متبوعان را گويندإِنَّابه درستى كه ماكُنَّا لَكُمْبوديم مر شما راتَبَعاًپى روان و فرمانبرداران در آنچه ما را دعوت كرديد از شرك و تكذيب انبياء عليهم السلام يعنى سبب دخول ما در دوزخ شما شديدفَهَلْ أَنْتُمْپس آيا هستيد شمامُغْنُونَ عَنَّادفعكنندگان از مانَصِيباً مِنَ النَّارِبهره از آتشقالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواگويند آن كسانى كه سركشان بودند كه چه جاى اين سخن استإِنَّا كُلٌّ فِيهابه درستى كه ما همه در دوزخيم چگونه عذاب از شما بازداريم و اگر ما را قدرت دفع بودى اوّل از نفس خود بازمىداشتيمإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداى تعالىقَدْ حَكَمَبتحقيق حكم كرده استبَيْنَ الْعِبادِميان بندگان و هر يك را بجاى كه درخور او است فرستاده .