فرا گرفتى همه چيز را به بخشايش و دانش پس بيامرز آنان را كه توبه كردند و پيروى راه تو نمودند و نگاه دار ايشان را از عذاب دوزخ ( 7 )
40 / 8
اى پروردگار ما درآر ايشان را به بوستانهاى هميشه ماندن كه وعده كرده به ايشان و درآر نيز هر كه شايسته كار باشد از پدران ايشان و زنان ايشان و فرزندان ايشان هر آئينه توئى غالب با حكمت ( 8 )
40 / 9
و نگاه دار ايشان را از عقوبتها و هركرا نگاهدارى از عقوبتها در آن روز پس هر آئينه رحم كردهء بر وى و اين مقدمه نگاهداشتن همان است مطلب يا بى بزرگ ( 9 )
40 / 10
هر آئينه آنان كه كافر شدند آواز داده شود ايشان را كه بتحقيق دشمن داشتن خداى شما را وقتى كه خوانده مىشديد در دنيا بسوى ايمان پس كافر مىمانديد زيادهتر است از دشمن داشتن شما خود را ( 10 )
شرح
وَسِعْتَفرا رسيدهكُلَّ شَيْءٍبه همه چيزهارَحْمَةً وَ عِلْماًاز روى بخشش و دانش يعنى رحمت و علم تو به همه چيزها رسيده استفَاغْفِرْپس بيامرزلِلَّذِينَ تابُوامر آنان را كه توبه كردهاند و به تو بازگشتهوَ اتَّبَعُواو پيروى نمودهاندسَبِيلَكَراه ترا كه دين اسلام استوَ قِهِمْو نگاهدار ايشان را -عَذابَ الْجَحِيمِاز عذاب آتش دوزخرَبَّنااى پروردگار ما لطف كنوَ أَدْخِلْهُمْو درآر تائبان را و پيروان دين را يا همه مؤمنان راجَنَّاتِ عَدْنٍدر بوستانهاى اقامتالَّتِيآن بوستانها كه بمحض فضلوَعَدْتَهُمْوعده داده ايشان راوَ مَنْ صَلَحَو هر كه عمل شايسته كردهمِنْ آبائِهِمْاز پدران ايشانوَ أَزْواجِهِمْو زنان ايشانوَ ذُرِّيَّاتِهِمْو فرزندان ايشان تا سرور ايشان در بهشت به ديدار اينان تمام گردد و فضل تو بر ايشانإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُبه درستى كه تو غالبى و از هيچ مقدور عاجز نشوىالْحَكِيمُدانائى و هر چه كنى از حكمتى خالى نبودوَ قِهِمُ السَّيِّئاتِو بازدار از ايشان بديها يعنى ايشان را از معاصى دورى دهوَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِو هر كه بازدارى ازو بديها رايَوْمَئِذٍامروز درين جهانفَقَدْ رَحِمْتَهُپس به درستى كه تو بخشنده برو در آخرتوَ ذلِكَو آن نگاه داشت توهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُآن فيروزى بزرگ است چه هر صاحب دولتى كه امروز در پناه عصمت الهى است فردا در سايه رحمت نامتناهى خواهد بود درين باب گفتهاند رباعىامروز كسى را كه درآرى به پناه * فردا بمقام قربتش بخشى راهو آن را كه رهش نداده بر درگاه * فردا چه كند گر نكند ناله و آهإِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوابه درستى كه آنان كه كافر شدنديُنادَوْنَندا كرده شوند به زبان فرشتگان يعنى بهوقتى كه كفار به دوزخ درآيند و با نفسهاى خود دشمنى آغاز كرده زبان عتاب و ملامت بگشايند كه چرا در زمان اختيار ايمان نياورديد ملائكه ايشان را ندا كنند و گويندلَمَقْتُ اللَّهِهر آئينه دشمنى خدا مر شما را بر كفرأَكْبَرُبزرگتر استمِنْ مَقْتِكُمْاز دشمنى شماأَنْفُسَكُمْمر نفسهاى شما را و خدا شما را دشمن داشتإِذْ تُدْعَوْنَچون خوانده شديد -إِلَى الْإِيمانِبسوى گرويدن به خداى و رسولفَتَكْفُرُونَپس شما كافر شديد و نگرويديد .