[ 56 ] بنا بر اين ، چرا پروردگار ما عذاب را بر مردمان فرونمىريزد تا هدايت پذيرند ؟
زيرا كه مطلوب آن است كه مردمان به عقل و ارادهء خويش هدايت شوند ، و نقش رسالتهاى الاهى نقش مژده و بيم دادن است و نه نقش فشار وارد آوردن و پيش از موقع عذاب دادن .
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ
- و ما فرستادگان را جز براى مژده دادن و بيم دادن روانه نمىكنيم ، و آن كسان كه كافرند ، با باطل به جدل و مبارزه مىپردازند تا حق را به وسيلهء آن باطل سازند . » هدف كافران برانداختن كيان و هستى حق با سلاح باطل است ، و چون بر اين كار توانايى ندارند ، به سلاح ديگر استهزاء مىپردازند كه خطرناكترين سلاحى است كه انسان براى ايستادگى در برابر حقيقت و گردن ننهادن به آن در خدمت خويش قرار مىدهد .
/ 439
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً
- و آيات مرا و آنچه را كه به آن بيم داده شده بودند در معرض استهزاء و ريشخند قرار مىدهند . » سختى و خطرناكى اين سلاح از دو سوست : يكى از آن لحاظ كه چون انسان حقيقت را در معرض تمسخر و استهزا قرار دهد ، امكان ندارد كه به آن راه يابد و هدايت شود .
دوم اين كه چون به استهزا پردازد ، هيچ كس نمىتواند براى او مثل بزند ، يا دليلى براى اثبات آن حقيقت بياورد كه سبب قانع شدن او باشد .
/ 440
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 57 تا 64 ]
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً