بوذ و حادثه فضيح و از دو جهت شرمسارى [ 87 ] واقع يكى از جانب دوست عزيز كى عيشى كى بدان [ 88 ] درد دل ساخته بود مكدر و منغص شذ و يكى از جانب زن كى آنچ ديذ دروغى بوذ بزيور راست آراسته و كذبى لباس صدق درو پيچيذه [ 89 ] .
دختر را گفت مرا رفتن ضرورى شذ عذر من از آن دوست يگانه بخواه و احوال عرض كن .
من رفتم ازين ميانه شبتان خوش باذ
پس بيرون آمذ و بوثاق خويش رفت . شهرويه چون او را بديذ گفت :
بيت
دريغ عهد و وفاى من [ 90 ] اى صنم كى مرا * غلط فتاذ همى در وفا و مهر تو ظن
بعد ازين حالت كى معاينه ديذم و به چشم سر مشاهده كردم با تو مرا سر الفت و مصادقت و زناشوهرى و موافقت نخواهذ بوذ .
لفظ طلاق بزفان ران و مرا [ 91 ] از بند نفاق اطلاق ده كى از صحبت چون تو بىحفاظ بىآزرم كرانه اولىتر . صحبت چو بحرمت نبوذ دورى به
جوانمرد [ 92 ] گفت اى زن آنچ تو به من نسبت مىكنى خذاى دانذ [ 93 ] كى بىگناهم و از امثال اين تهمت برى . آن دختر معشوق و محبوب دوستى از دوستان منست و سالهاست تا در پى او سرگردان مىگردذ . امروز كى اتفاق حضور و دولت وصال او روزى آن مسكين شذ [ 94 ] صداع [ 95 ] تو بر سر آمذ و آن عيش منغص گشت و آن عشرت بر وى بشوريذ و روزگار هرگز نوشى ندهذ تا در عقب آن نيشى نزنذ و شربتى نچشانذ تا از پى آن ضربتى نرسانذ .
هامش
[ 87 ] - مر : خجالت
[ 88 ] - ملى : بران
[ 89 ] - مر : پوشيذه
[ 90 ] - ملى مر : عهد وفاء تو
[ 91 ] - ملى : بزفان و مرا
[ 92 ] - مر : جوامرد
[ 93 ] - مر : آگاهست
[ 94 ] - مر : آن مسكين را حاصل شذ
[ 95 ] - مر : تصديع