باشد چه گفتهاند [ 24 ] :
بيت
ان العفيف اذا استعان بخائن * كان العفيف شريكه فى المأثم « 7 »
و قول حكماست : العفيف يمتنع من اللذات الجسدانيه مسرورا بها و الشره يتألم و يحزن عليها . معنى آنست كى عفيف آنكس باشذ [ 25 ] كى از لذات بدنى [ 26 ] امتناع نمايذ در حالتى كى بر تحصيل آن قادر بوذ و چون آن لذات ازو فوت شذ بر فوت آن [ 27 ] خرم باشذ [ 28 ] و حريص كسى [ 29 ] بوذ كى چون لذتى [ 30 ] شهوانى ازو فوت شوذ بر فوت آن اندوه خورذ و از نايافتن [ 31 ] آن متألم گردذ و هم سخن حكماست : من الناس من هو الهى الطبع لفرط الفضيله اليه فيكون اكرم [ 32 ] الافاضل الكرام و منهم من هو سبعى الطبع لبعده من الفضيله و منهم من هو بهيمى الطبع لاقتنائه الشهوات فينسب الى القردة و الخنازير . معنى آنست كى مردم در استعمال فضائل سه گروهند . طايفهء طبيعت ملائكه [ 33 ] دارند و ايشان آنانند كى استعمال فضائل بر نفس ايشان غالبست و خوذ را بوسائل آن كرامت بسالكان ملكوت رسانيذهاند و ايشان افاضل كرامند [ 34 ] و گروهى آنانند كى از اقتناء فضائل و اكتساب آن دور افتاذهاند و ايشان طبيعت سباع دارند از آن جهت كى از براى لذات جسمانى و ملاهى دنيا در همه عمر با يكديگر كارزار كنند [ 35 ] و مزخرفات فانى چون مردار از يكديگر بربايند و اين گروه پندارند كى سعادت نفس آنست كى اسباب دنيا بيشتر
شرح
( 7 ) - چون مرد پاكدامنى از مردم نابكار ، يارى خواهد و با ايشان يار گردد ، بىگمان از آن پس در گناه آنها شريك است .
هامش
[ 24 ] - مر : اشرار پرهيز لازم دارذ و صاحب صيانت را واجب كنذ كى از خائن بگريزذ و از مجالست او امتناع نمايذ چه گفتهاند
[ 25 ] - مر : توانذ بوذ
[ 26 ] - مر : جسدانى
[ 27 ] - مر : و چون فائت شذ بر فوت آن
[ 28 ] - مر : گردذ
[ 29 ] - مر : آنكس
[ 30 ] - ملى : لذت
[ 31 ] - مر : نايافت .
[ 32 ] - مر : افضل
[ 33 ] - مر : ملائك
[ 34 ] - ملى : ايشان كرامند
[ 35 ] - مر : كارزار و مقاتلت كنند .