استار اسرار بندگانم ايمان دارذ و آن بنده از براى [ 5 ] رضاى [ 6 ] من در دنيا عمل صالح كنذ من او را در دنيا زندگانى خوش و حياتى تازه [ 7 ] كرامت كنم و در عقبى كى پاداش هر كار و جزاء هر عمل در كنار اصحاب اعمال نهند او را جزا و پاداش باضعاف عمل او در نيكوئى احسان فرمايم [ 8 ] و عمل صالح عفتست كى جمله اعمال كى بصلاح و تقوى تعلق دارذ [ 9 ] و بديانت و پرهيزگارى نسبت گيرذ [ 10 ] در تحت رايت عفت و زير سايهء تقوى است [ 11 ] و عفت آنست كى مرد در حالت قدرت بر قضاى شهوات از راندن لذات جسدانى ممتنع شوذ و نفس اماره را از هوا و مراد خويش بقهر منع كنذ [ 12 ] چنانك يوسف صديق عليه السلام كرد در [ 13 ] قصه زليخا و اين قوت انبيا را توانذ بوذ كى ايشان برداء عصمت [ 14 ] متردى باشند و بحبل طهارت متمسك و بعد ازيشان اوليا را كى اشتغال علوم عقلى بمكتب ملكوت و اشتياق متلذذات روحانى بعالم قدس ايشانرا پرواى آن ندهذ كى بلذات جسمانى و هواى شهوات بدنى آلوذه گردند [ 15 ] .
پس بيرون انبيا و اوليا صاحب عفت آنانند كى از [ 16 ] انواع لذات بدنى [ 17 ] و منهيات شرع اعظم كى قواى شهوانى بر تحصيل آن باعث شوذ خوذ را انزجار [ 18 ] و ارتداع « 2 » واجب بيننذ و اگر عياذا بالله قوت شهوت بر منع نفس و ردع [ 19 ] طبع غالب شوذ و نفس منزجر و مرتدع نگردذ چنان سازند كى آدمى
شرح
( 2 ) - ارتداع : از كارها بازداشته شدن و بازايستادن و برگرديدن ( انندراج ) .
هامش
[ 5 ] - ملك . ملى : براء
[ 6 ] - ملك : رضاء
[ 7 ] - مر : طيب
[ 8 ] - مر : فرمايذ
[ 9 ] - گيرذ
[ 10 ] - مر : برذ
[ 11 ] - ملى : اوست
[ 12 ] - مر : از مراد و هواى خويش بقهر منع كند
[ 13 ] - مر : عليه السلام در
[ 14 ] - مر : عفت
[ 15 ] - مر : به تحصيل لذات شهوانى و تقرير مقدمات جسمانى مشغول شوند
[ 16 ] - مر : كى اگر از
[ 17 ] - مر : جسمانى
[ 18 ] - مر : خود را از آن انزجار
[ 19 ] - ملى : رد