زاده را بر آن وقوف و عثور « 3 » دست ندهذ و اعلام و اطلاع ممكن نگردذ تا ظن مردم در صلاح ايشان فساد نپذيرذ و اعتقاد خلايق در سيرت ايشان تباه نگردذ و نيز چون مناهى شرع و محارم دين مخفى مانذ نفس بر ارتكاب گناه دلير نشوذ و بر قضاى شهوت متندم باشذ و خلق در وى به چشم احترام نگرذ و اعتماد مردم بصلاح وى روزافزون مانذ و عفت ملوك و سلاطين را حليهء شريف و زيورى نفيسست و نهفتگى و ديانت ذات ايشان را صفتى محمود و ايشان چون از معاصى و مناهى به كلى منزجر نشوند و از محارم و ملاهى بجملگى معصوم نتوانند بوذ بايذ كى خواص و خدم خويش را بر گناه خويش اطلاع ندهند و اگر كسى از نزديكان ايشان بر عثرهء « 4 » از آن پاذشاه وقوف يافت او را از خدمت دور گردانند و بر وى اعتماد نكنند كى آنگه وقار ايشان در چشم او كم گردذ و وقع نمانذ . عمرو بن عبيد « 5 » كى امامى بوذ از امامان مقتدر و عالمى از علماء معتبر بنزديك امير المؤمنين ابو جعفر منصور محل معرفت و محرميت بغايتى يافته بوذ كى هروقت كى خواستى بىجواز راه توانستى رفت . روزى ناگاه در سراى رفت خليفه را ديذ بر بالش تكيه زذه و كتابى را مطالعه مىفرموذ و غلامى بر بالاى [ 20 ] سر وى ايستاذه و شمشيرى كى خواب از چشم شير نر ربوذى و لحظهءى در نيام نياسوذى
شرح
( 3 ) - عثور : عثر عليه عثرا و عثورا : آگاه گرديد و ديدهور شد بر آن ( ناظم الاطباء ) .
( 4 ) - عثره : بكسر اول و سكون ثانى : لغزش و بسر درافتادن ( غياث اللغات ) .
( 5 ) - عمرو بن عبيد : عمرو بن عبيد بصرى مكنى بابو عثمان شيخ معتزله در عصر خويش جدا و از فارس بود و پدرش ابتدا بافنده سپس از شرطه حجاج در بصره گشت . وى بسال 80 قمرى متولد شد و بعلم و زهد شهرت يافت و نزد منصور خليفه عباسى تقربى بسيار داشت و چون سال 144 قمرى در مران به نزديكى مكه درگذشت منصور خليفه بر خلاف عادت وى را مرثيهها ساخت . او راست تفسير قرآن و الرد على القدريه ( از اعلام زركلى جلد 2 ص 735 ) بنقل از وفيات الوفيات .
هامش
[ 20 ] - ملى : بالاء