حكما و استخبار از شدائد منازل آخرت . دوم تفكر در عالم ملكوت و تلذذ بنعيم مشاهده انوار عالم قدس . گفت از اوقات عمر فائت كى تدارك آن در قوت بشر متصور نيست [ 111 ] تأسف بر كذام بيشترست و ندامت [ 112 ] بر كذام صعبتر .
گفت بر دو وقت يكى آنك در مصاحبت جهال گذشته باشذ كى لاداء اعيى من الجهل « 73 » . دوم آنك در معاشقت زنان صاحب جمال منقضى شذه باشذ و در مصاحبت امردان صاحب رعونت سپرى گشته . گفت هلاك نفس در دنيا چيست . گفت دو كس در دنيا هالكند يكى آنك در عز و نعيم آن منافست « 74 » كنذ . دوم آنك از ذل درويشى آن انفت « 75 » نمايذ . گفت اعراض كردن از دنيا بچه چيز ميسر شوذ گفت به دو چيز مصاحبت درويشان و موافقت حكيمان . گفت اقبال نموذن بر آخرت بچه چيز حاصل آيذ گفت هم به دو چيز يكى متابعت اهل شريعت و دوم مشاركت [ 113 ] اهل طريقت . گفت سعادت نفس چيست و شقاوت او كذام گفت سعادت او قرب آفريذگارست و شقاوت بعد از آن حضرت . گفت آن سعادت بچه چيز حاصل گردذ گفت بسه چيز اول تزكيت نفس از متلذذات شهوانى . دوم [ 114 ] اقتناء « 76 » فضائل و سوم استعمال مكارم . گفت فضائل اعمال بچه چيز توان يافت . گفت به دو چيز اول مداومت نفس بر شدائد تفقه و مصابرت بر مكاره تعلم . دوم ملازمت خدمت علما و مجانبت صحبت جهال . گفت جاهل كذامست گفت جاهل را سه علامتست : يكى آنك نفس خوذ را بباطل رنجانذ
شرح
( 73 ) - هيچ دردى سنگينتر و سختتر از نادانى نيست
( 74 ) - منافست : رغبت كردن در چيزى بطريق مبارات و همنفسى كردن ( انندراج ) . سرفرازى
( 75 ) - انفت : كراهت ( ناظم الاطباء ) . ننگ داشتن
( 76 ) - اقتناء : سرمايه گرفتن و كسب كردن و گرفتن چيزى و نگاهداشتن آن براى خوردن و براى تجارت فراهم آوردن و ذخيره ( انندراج )
هامش
[ 111 ] مر : نشوذ
[ 112 ] مر : تندم
[ 113 ] مر : متابعت اهل طريقت و مشايعت
[ 114 ] مر : نفس دوم