و پاذشاهى بر آن قلعه و الا زبا از سماجت « 44 » هيكل و دمامت « 45 » ديدار بچه ديو را مانذ نه فرزند آدم را [ 64 ] و اگر پاذشاه در طلب ملك تحمل خطوب « 46 » صعب كنذ و خود را در معارك خطر اندازذ بر وى ملامت نبوذ كى مملكت جز رنج دل و تعب نفس بدست نيايذ .
بيت
خير ما يطلب الحلال و لكن * طلب الملك حل فيه الحرام « 47 »
قصير گفت هيچچيز را بر آدمى چندان حقوق نيست كى نفس او را [ 65 ] و از آنجا كى عقلست هيچچيز در عالم از جان خوشتر و شيرينتر نيست و براى ملك دست از جان بازگرفتن و نفس را در مهلكه انداختن كى روى نجات در آينه خيال نتوان ديذ از حزم دورست و از عقل بعيد و بر پاذشاه واجبست نصايح وزرا نيوشيذن و مواعظ خدمتكاران مخلص خويش اصغا فرموذن . و اگر در كشورى حازمى بيش نبوذ و در ديارى جز يك عاقل [ 66 ] يافت نشوذ و ساكنان آن كشور و مقيمان آن ديار كار جز بمشيت [ 67 ] عقل او نكنند و دم جز باستصواب راى او نزنند هرگز [ 68 ] روى فتنه نبينند و آوازه [ 69 ] حادثه نشنوند و يكى را از بنى عبس [ 70 ] سؤال كردند [ 71 ] چونست كى راى [ 72 ] شما جمله بصواب نزديكست [ 73 ] و هيچ خطا و خلل در عزمات شما يافته نميشوذ . گفت : نحن الف [ 74 ] رجل و فينا
شرح
( 44 ) - سماجت : بالفتح . زشتى و زشت شدن و عيبناكى
( 45 ) - دمامت : رجوع شود بصفحه 454 حاشيه 24
( 46 ) - خطوب رجوع شود بصفحه 450 حاشيه 9
( 47 ) - بهترين دلخواه آدمى در دنيا روزى حلال است . اما در كسب پادشاهى و ملك چهبسا به حرام نيز دست بيالايند
هامش
[ 64 ] مر : به اولاد ديو مانذ نه بنتاج آدمى
[ 65 ] مر : خود را
[ 66 ] مر : ديارى عاقلى بيش
[ 67 ] مشورت
[ 68 ] مر : تا هرگز
[ 69 ] مر : خبر
[ 70 ] مر : از حى بنى عبس
[ 71 ] مر : را گفتند
[ 72 ] مر : آراى
[ 73 ] مر : مقرونست
[ 74 ] مر : لانا الف