يافتى گفت راست كى از [ 37 ] تو غايب شذم يكى از جوانان اقطار عالم و سياحان اكناف گيتى مرا خبر كرد كى در احياء « 30 » عرب جوانيست كى در افانين « 31 » جود صد باب بر سخاء معن زائده « 32 » زيادت كرده است . و در قوانين كرم منشور جود حاتم طائى طى فرموذه .
بيت
فلذ بابن يحيى ان معناه زايد * على ما حكوا من جود معن بن زائده « 33 »
كرده منسوخ جود فائض او * نسخه مكرمات حاتم طى
هركس كى تحفهء نزديك وى مىبرذ كمتر عطيهءى هزار دينار مىدهذ و هركى كمتر هديهء به حضرت وى ميرسانذ به كمتر نگرشى وى را مستغنى مىگردانذ مرا شمشيرى بوذ هزار بار از غمزه شاهدان خونريزتر و بهزار درجه از دندان دلبران گهردارتر .
صمصامى كى ضرب او پيل را به دو نيم كردى و حسامى كى حامل [ 38 ] او شير را زبون داشتى .
شرح
( 30 ) - احيا : قبيله و محله ( انندراج )
( 31 ) - افانين : جمع افنان و افنون بمعنى شاخ ( منتهى الارب ) شاخها ( مويد ) شاخها كه از طول و عرض مستقيم باشند ( اقرب الموارد ) - نوع و گونه
( 32 ) - معن زائده : ابن زائدة بن عبد الله شيبانى مكنى به ابو الوليد ( متوفى به سال 151 ه . ق ) از بخشندگان معروف عرب و يكى از فصحاى شجاع بود .
در بخشندگى چون حاتم طائى به دو مثل زنند عصر اموى و عباسى را درك كرد شاعران را درباره او مراثى و مدايحى است ( اعلام زركلى ج 3 - 1059 )
( 33 ) - پناه به پسر يحيى جوى زيرا تعريف و خوبى وى از آنچه دربارهء بخشش معن بن زائده مىگويد بيشتر است
هامش
[ 37 ] مر : پس از رسيذن از حضيض مذلت و مغاك مسكنت باوج احتشام و ذروه احترام سؤال كرد و از يافتن مراتب خواجگى و اجتماع نعمت و اغتنام فرصت دولت بپرسيذ گفت من چون از
[ 38 ] مر : ضرب او كوه را منصف كردى و تيغى كى حامل