بحضور ايشان مثال داذند چون حاضر آمذند [ 303 ] گفتند اين حال چنانك هست استاذ را معلومست و چنانك بايذ او را مصور [ 304 ] .
بيت
تسايل عن حصين كل ركب * و عند جهينة الخبر اليقين « 134 »
فى الحال كس بطلب استاذ روانه شذ بىتوقف و تأخير به حضرت روى نهاذ چون از حال [ 305 ] ليلة السر از آن هلال استخبار رفت استاذ حال كوذكان و احوال زر چنانك رفته بوذ در حضرت مستوفى بازگفت . امير المؤمنين باستحضار سعيد و على جوانمرد [ 306 ] مثال داذ . هر دو را به حضرت آوردند [ 307 ] .
جوانمرد [ 308 ] حال خدمت خويش و عفت [ 309 ] سعيد و نظر شفقت او در حق وزيرزاذه بازگفت . خليفه [ 310 ] را سرگذشت ايشان و كرم و ديانت كى [ 311 ] از جوانمرد [ 312 ] و سعيد ظاهر شذه بوذ بغايت خوش آمذ و گفت مكارم اخلاق ما كى روا دارذ كى [ 313 ] بپاداش اعمال و افعال ايشان سعى جميل نفرمائيم [ 314 ] . حالى جمله را عزيز كرد [ 315 ] و نواخت فرموذ و استاذ را استاذ الدار سراى عزيز گردانيذ و جوانمرد [ 316 ] را بسالارى درگاه نامزذ فرموذ [ 317 ] و اتابكى [ 318 ] وزيرزاذه
شرح
( 134 ) - از هر كاروانى ( يكيك شترسواران ) « صخره » از حال برادر خود حصين ؛ مىپرسد . و حال آنكه خبر درست در پيش « جهينة » است - ( يضرب فى معرفة حقيقة الامر ) مجمع الامثال - فرائد الادب - جامع الشواهد
هامش
[ 303 ] مر : شذند
[ 304 ] مر : مصور و مفهوم
[ 305 ] مر : چون از واقعه كودك و حالت
[ 306 ] مر : جوامرد
[ 307 ] مر : هر دو را كى منبع خاك از تغيير نكال مصفى داشتند و در مراقبت جانب مروت سعى موفى به حضرت آوردند
[ 308 ] مر : جوامرد
[ 309 ] مر : غفلت !
[ 310 ] مر : بازگفت و عفت آشكارا ننهفت خليفه
[ 311 ] مر : ديانت و حفظ امانت و صيانت كى
[ 312 ] مر : جوامرد
[ 313 ] مر : روا دارد و محامد اعراق ما چون پسندذ كى
[ 314 ] مر : و عنايت جزيل نفرمائيم
[ 315 ] عزيز و گرامى و ارجمند و نامى كرد
[ 316 ] مر : جوامرد
[ 317 ] كرد
[ 318 ] مر : و آن رتب ارزانى فرموذ و اتابكى