اكنون اشارت خذاوند درين باب بر چه موجب صادر مىشوذ و رأى دوربين او درين قضيه صواب چگونه مىبينذ [ 268 ] .
وزيرزاذه گفت گنج ملاقات را [ 269 ] بضرورت كنجى بايذ و مرغ وصال مرا بحقيقت آشيانهءى و اگر سراى ملك تست اقفال و اغلال بر هم بايذ شكست كى آنگه تدارك [ 270 ] آن سخت زوذ دست دهذ و اگر تأخير در دولت مواصلت من تفويتى « 127 » اندازذ تلافى آن دير توان كرد . سعيد سنگى محكم بدست آورد و اقفال [ 271 ] و اغلال بر هم شكست و درون رفت . سرائى ديذ بغايت محتشم فرش ثمين گستريذه و پردهاى زيبا آويخته و تختى گرانمايه نهاذه . وزيرزاذه بر تخت نشست و سعيد به خدمت بايستاذ [ 272 ] و اين سراى ملك جوانى بوذ از اهل بغداذ او را على جوانمرد [ 273 ] گفتندى . جوانى در آئين جود [ 274 ] پرورى و افانين « 128 » سخاگسترى [ 275 ] بغايتى كى عقل مرشد و خرذ مهتدى [ 276 ] در نعت اخلاق و وصف افعال او گفتندى .
شعر
نسينا به الخرقين كعبا و حاتما * و شمس الضحى تنسى بها البدر و الفجر
و لو سالم الدهر الكرام لصيرت * عطاياه ارض اللائذين به تبرا « 129 »
شرح
( 127 ) - تفويت : رها كردن ( ناظم الاطباء ) فائت كردن ( تاج المصادر بيهقى - منتهى الارب )
( 128 ) - افانين : بالفتح و كسر نون . شاخهاى درخت و نيز جمع فن : گونه و نوع از هرچيزى ( نفيسى )
( 129 ) - در پيش كرمش ، مردان سخاوتمندى چون كعب و حاتم را بدست فراموشى سپرديم . آرى ، چون آفتاب برآيد ، ماه تمام و سپيدهء صبح را جلوهاى نماند . البته اگر روزگار با بزرگمردان و كريمطبعان سازگار بودى از كرم خويش زمين را در زير پاى نيازمندان و اميدواران به زر ناب بدل كردى
هامش
[ 268 ] مر : درين باب صواب چگونه مىبيند و راى او درين معنى چگونه اجازه مىدهذ
[ 269 ] مر : ملاقات ما را
[ 270 ] مر : كى تدارك
[ 271 ] مر : اقياد
[ 272 ] ملى : باستاذ
[ 273 ] مر : جوامرد
[ 274 ] مر : آئين جوامردى و جود
[ 275 ] مر : افانين رادى و سخاگسترى
[ 276 ] مر : كى عقل و خرد