بكه مىسپارى عربى گفت يا مشئومة [ 127 ] الى السابع الشقى .
يعنى اى شوم صحبت ترا بهفتمين بذبخت خواهم سپردن [ 128 ] .
و اين مثل بذان آوردم تا بدانى كى [ 129 ] دنيا در صحبت چنانست كى آن زن و بسيار شوهر خواهذ كشت . اما به كلى مال تلف كردن و دست اسراف و تبذير بذان رسانيذن هم محمود نيست كى اگر عقبى صالح باشذ او را محروم گذاشتن مبارك نبوذ و اگر فرزندى شايسته بوذ او را محتاج و صاحب مسكنت گردانيذن خذاى نپسندذ و مقرر اين معنى و مصدق اين دعوى لفظ صدق و قول حق صاحب نبوت كبراست [ 130 ] صلوات الله و سلامه عليه كى بعيادت يكى از صحابه [ 131 ] رفته بوذ آن صحابه [ 132 ] گفت يا رسول الله اجازت حضرت يافته شوذ بر آنك جمله مال خويش وصيت كنم بر فقرا و مساكين گفت نه گفت نيمى گفت نه گفت ثلثى [ 133 ] گفت الثلث و الثلث كثير انك ان تدع ورثتك اغنياء خير من ان تدعهم عالة يتكففون الناس .
معنى آنست كى بثلث [ 134 ] مال وصيت كن و ثلث بسيار بوذ و ليكن تو [ 135 ] ورثه خويش را توانگر و مستغنى گذارى بهتر بوذ از آنك درويش تا از مردم كفكف طعام ميخواهند [ 136 ] پس چون اين وصيت [ 137 ] بر سعيد املا كرد و اين نصيحت [ 138 ] القا [ 139 ] فرموذ تجهيز سفر آخرت بساخت و بجوار رحمت شتافت . سعيد بعد از اتمام شرايط عزا و دقايق آن بر مال موروث فائز شذ و بر جواهر مخزون [ 140 ] مالك گشت و گفت اگر ممكن بوذى مال دنيا و زخارف آن وقت سفر آخرت با خود بردن همانا پذر به من نگذاشتى و با خوذ ببردى و هركس كى دنيا جمع كنذ و امساك طبيعت او از تفرقه آن در راه خير مانع آيذ بضرورت
هامش
[ 127 ] مر : و اى شوهرا بخواهى رفت مرا بكه مىسپارى عربى گفت يا ميشومه
[ 128 ] مر : بدبخت سپارم
[ 129 ] ملى : آوردم كى
[ 130 ] مر : كبرى است
[ 131 ] مر : اصحاب
[ 132 ] مر : اصحابى
[ 133 ] مر : ثلث
[ 134 ] مر : ثلث
[ 135 ] مر : و اگر تو
[ 136 ] ملى : ميخواهد
[ 137 ] مر : وصايا
[ 138 ] مر : نصايح
[ 139 ] مر : بر وى القا
[ 140 ] مر : مدفون