ديگرى خورذ پس در بند اصلاح معاد و مآل باش نه در بند نيكو كردن حال [ 115 ] كى دنيا بر مثال عروسيست صاحب جمال و حلى و پيرايه او اين مزخرفات « 53 » مموه « 54 » كى مردم آن را زر و نعمت و جواهر خوانند و اين عروس [ 116 ] هر هفتهءى شوهرى كنذ و هر مدت ديگرى را در حباله عقد خويش آرذ [ 117 ] و مثال [ 118 ] ما با او مثال [ 119 ] آن شوهرست با زن صاحب جمال كى جزو [ 120 ] پنج شوهر ديگر كرده بود . سعيد گفت چونست آن حكايت :
گفت آوردهاند كى زنى بوذ در حسن و جمال بغايتى كى هرجا كى خراميذى از قد او هر كوى بستانى [ 121 ] گشتى و در لطف و كمال بصفتى كى هر موضع كى اقامت ساختى هر خانهءى از روى او گلشنى نموذى .
بيت
تا گلى نو بشكفد هر ساعت [ 122 ] از رخسار او * كوى ازو [ 123 ] چون گلستان و خانه زو چون گلشنست
عارض گلرنگش هزار خار بىصبرى در پاى عاشقان شكسته و لب مىگونش بعشوهء بوسه هزار بىدلرا بسوداى عشق مست كرده .
شرح
( 53 ) - مزخرف : بضم اول و فتح دوم . آراسته و زراندود و دروغ كه مثل راست آراسته شده باشد ( انندراج )
( 54 ) - مموه : كمعظم . زراندود و ملمعكردهشده و دروغى كه بفريب آن را مانند راست گردانيده باشند ( انندراج )
هامش
[ 115 ] مر : استحسان حال و استكثار مال
[ 116 ] مر : صاحب جمال و زبرج ( بكسر زاء آرايش از نگار و جواهر و جز آن ) مال و زخرف جواهر حلى و پيرايه او و اين عروس
[ 117 ] مر : ديگرى را گزيند
[ 118 ] و ( 119 ) مر : مثل
[ 120 ] ملك : جز او
[ 121 ] مر : بوستانى
[ 122 ] مر : لحظه
[ 123 ] ملى : كوى او