هندوستان اندازذ و بامداد عساكر هنود اعتضاد « 270 » يابذ . و بعضى از بلاد و نواحى آن طرف با ديوان ايشان گذارذ و بمعاونت ايشان عزم معاودت كنذ . شبهنگامى بساحل دريا رسيذ با چند كس از خواص خدم و عازم برانك بامداذ پشت به ديوار كشتى بازدهذ و سكينه سينه بمطيه « 271 » سفينه سازذ و خوذ را در ديار هندوستان اندازذ مقارن نزول او بر ساحل تنينى « 272 » كى بيكدم جهانى بيوباريذى « 273 » و اژدهائى كى هيچ حيوان از دندان او رهائى نيافتى از درياى محيط درين دريا افتاذه بوذ و بحريان از نهيب آتش دم او به عذاب جهنم گرفتار شذه حيوانات دريا [ 328 ] از ظلم و جبارى او بناليذند و گفتند پروردگارا شر اين ظالم خون خوار ازين بيچارگان [ 329 ] كفايت كن . آفريذگار دعاى ايشان كى از سر صدق دل و صفاى نيت بوذ اجابت كرد و ابرى را فرمان داذ كى [ 330 ] او را از آب بركشذ و بدوزخ اندازذ فى الحال [ 331 ] دريا در تموج آمذ و بخارات متصاعد شذ و صواعق در جنبش آمذ و رعد و برق [ 332 ] پياپى گشت با فرهاذ نه خيمه بوذ و نه خرگاه [ 333 ] نه چيزى كى زحمت باران بذان مندفع شذى .
شرح
( 270 ) - اعتضاد : بازو دادن . يارى و مدد كردن ( انندراج )
( 271 ) - مطيه : كغنيه - شترسوارى و هر ستورسوارى كه در سير كوشش كند
( 272 ) - تنين : بالكسر و نون اول مشدد مكسور و ياى معروف بمعنى اژدها كه مارى است بزرگ و جمع آن تنانين ( انندراج )
( 273 ) - اوباريدن : بالفتح و الضم و راى مهمله بمعنى به حلق فروبردن و بلع كردن و فروبردن . حكيم سنائى راست ( دان كه در شط بحر الا الله لا نهنگى است كفر و دين اوبار ) - اى دريغا چوب سحر اوبار موسى در كجاست كاين چنين گوسالهبازى مينمايد سامرى - داورى شيرازى
هامش
[ 328 ] مر : بحرى
[ 329 ] مر : ضعفاء مساكين
[ 330 ] مر : تا
[ 331 ] مر : درحال
[ 332 ] مر : رعود و بروق
[ 333 ] مر : نه بارانى