آفريذگار برداشته بوذند هر دو بدوزخ رفتند و ياران فرهاذ جمله از آن هول بمردند مگر يك كس كى سوى فرخ آمذ و از احوال فرهاذ وى را خبر داذ .
بيت
گهى شذ پياذه گهى برنشست * از آن نامداران سوارى بجست
فرخ
وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ
« 279 » برخواند و سوى پذر نامه فرستاذ . فيروز [ 338 ] از جزيره بطالعى خجسته [ 339 ] روى بدار الملك نهاذ و پاذشاهى آن مملكت بفرخ بازگذاشت و آن نواحى بولايت فرخ روى بآبادانى نهاذ و نشان عمارت از امارت [ 340 ] او در آن ديار ظاهر شذ و نيز كسى روى ظلم نديذ و آوازه بيداذ [ 341 ] نشنيذ پس عدل و راستى و انصاف و معدلت ملوك را زيباتر حليتى و نيكوتر زينتى است و مظنه رحمت و مطيه شفقت است و وسيلتى شريف است بمغفرت و رضوان و ذريعتى « 280 » عظيم بعواطف يزدان و منت [ 342 ] خذاى را كى خذاوند ما سلطان عالم شهريار جهان داراى وقت خسرو روزگار ملك الملوك مظفر الدنيا و الدين قزل ارسلان ازبك بن محمد بن ايلدگز متعه الله بالدولة القاهره و النعمة الزاهره از آن فضيلت حظى كامل و نصيبى وافر و قسطى اجزل « 281 » و سهمى اتم دارذ و من بنده خاتمت اين باب و اتمام اين داستان بقطعهءى كردم مردف بعدل در مدح ذات عدلپرور جودگستر او و هى هذه .
شرح
( 279 ) - قسمتى از آيه مباركه 25 سوره احزاب( وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً )( 280 ) - ذريعة : بفتح اول و كسر ثانى و فتح عين مهمله بمعنى وسيله و دستاويز و آنچه به دو به ديگرى پيوندند ( نقل باختصار از فرهنگ انندراج )
( 281 ) - اجزل : نعت تفضيلى . جزيلتر . بزرگ و قوى . ( لغتنامه )
هامش
[ 338 ] ملى : پيروز
[ 339 ] مر : فرخجسته
[ 340 ] مر : و امارات عمارت از امارت
[ 341 ] مر : ستم
[ 342 ] مر : و ظلمت لحد را مصباحى شارق و وحشت وحدت را انيسى صادق و منت