بيت
چو سه ساله شذ ساز ميدان گرفت * بپنجم دل تير [ 265 ] و چوگان گرفت
چو ده ساله شذ زان زمين كس نبوذ * كى يارست با او نبرد آزمود
همه روزگار در استعمال آلات حرب مستغرق داشتى و از ضراب « 234 » و قتال مبارزان استخبار كردى [ 266 ] تا نيزهورتر از قد خويش شذ و كمندافكنتر از زلف خوذ گشت و كمانكشتر از ابروى خويش آمذ و تيغزنتر از چشم خوذ شذ .
بيت
كيف تحظى بسلم من كل شىء * حسن منه الة للقتال « 235 »
و چون از حضيض طفوليت بيفاع [ 267 ] يفاعت « 236 » رسيذ و از مغاك كودكى [ 268 ] بذروه « 237 » بلوغ ترقى كرد . صيت مبارزت او در انحاء [ 269 ] افاق منتشر شذ و آوازه شجاعت او باكناف و اطراف ديار متصل گشت بنده و آزاذ فيروز بدولتخواهى فرخ فوجفوج روى بجزيره نهاذند و شكستگان پنجه ستم فرهاذ گروهگروه بذان حضرت پيوستند و رعايا دست بدعا و تضرع برداشتند و ستم -
شرح
( 234 ) - ضراب : با كسى شمشير زدن ( انندراج )
( 235 ) - چگونه از آشتى برخوردار شوى و جان سالم بدر برى از چنگ كسى كه هر عضو زيبائى از وى خود آلت قتاله است . ( همهء آلات حرب را با خود دارد )
( 236 ) - يفاع يفاعت - يفاع بفتح اول بمعنى پشته و زمين بلند آمده است ( انندراج - منتهى الارب - ناظم الاطباء - مهذب الاسماء - غياث )
يفع : بفتح اول . زمين پشته و بلند . ج : ايفاع - منتهى الارب - يفع بفتح اول : برآمدن بر كوه . نزديك بلوغ شدن . داراى بيست سال شدن كودك ( منتهى الارب - ناظم الاطباء ) . يافع : كودك باليده . جوان بلندبالا . ( كنز اللغات ) مردآساشده ( السامى فى الاسامى ) كودكى كه هيئت مردان گرفته باشد - غلام يافع - كودك باليده ( منتهى الارب ) .
( 237 ) - ذروه : بلندى كوه و بالاى سر كوه ( صراح )
هامش
[ 265 ] مر : شير
[ 266 ] مر : نموذى
[ 267 ] ملى : ببقاع
[ 268 ] مر : صبا
[ 269 ] مر : اقطار و انحاء