دست ندهذ و چون بذات [ 217 ] خويش تكفل اثبات [ 218 ] ممالك و حفظ [ 129 ] خزاين من كردهءى و من بر دقايق راى صائب و حقايق عقل دوربين تو اعتماد فرموذه هر رخنه كى در مسالك ملك من راه يابذ اثر آن از تو بينم و هر خلل كى در خزاين اموال من ظاهر گردذ عوض آن از تو خواهم . اكنون فلان جوهر [ 220 ] از خزينه من گم شذ و عهده « 204 » آن مضمونست « 205 » بر [ 221 ] ذمت « 206 » تو و اگر در عوض آن املاك و اسباب [ 222 ] و اصقاع « 207 » و بنده و آزاذ و موروث و مكتسب خويش جمله مبذول دارى جز به مثل آن راضى نشوم و هم [ 223 ] اكنون بسيج مطالبت بايذ كرد و الا از غصه فقدان آن جوهر [ 224 ] حقه حلقت را بگوهر تيغ آرايشى سره « 208 » فرمايم و مهره گردنت را بشفره « 209 » شمشير از يكديگر فروگشايم . .
وزير از هيبت صولت و سطوت « 210 » شاه بر دم زذن قادر نبوذ
شرح
( 204 ) - عهده : تاوان . نبشته سوگند و پيمان . نبشته خريد و فروخت ( نفيسى )
( 205 ) - مضمون - بفتح اول و ضم ثالث : در ميانگرفتهشده
( 206 ) - ذمت : بكسر اول و ميم مشدد مفتوح . امان و عهد و زينهار و پذرفتارى ( انندراج )
( 207 ) - اصقاع : جمع صقع ( بضم اول ) . گرانه و گوشه زمين و محله و ناحيهء از شهرها .
( 208 ) - سره : نيكو و راست و بىعيب و پسنديده و برگزيده و اعلى و نفيس . مادرم گفت كو زنى سره بود پيرزن گرگ باشد او بره بود ( برهان قاطع ) البته معانى ديگر نيز دارد كه با متن متناسب نيست .
( 209 ) - شفره : بفتح اول و ثالث . نشگرده كفشگران و كارد بزرگ و آهن تيز و تيزى شمشير
( 210 ) - سطوت : بفتح اول و ثالث . بمعنى قهر و بمعنى سخت گرفتن و حمله بردن ( انندراج )
هامش
[ 217 ] مر : چون تو بذات
[ 218 ] مر : استثبات
[ 219 ] مر : استحفاظ
[ 220 ] مر : گوهر
[ 221 ] مر : در
[ 222 ] مر : اموال و املاك
[ 223 ] مر : نشوم هم
[ 224 ] مر : گوهر