آرام نمىگرفت و از اختر نحس و طلعت [ 144 ] وارون او چون بيذ بر خزاين و ممالك مىلرزيذ [ 145 ] و در ميان دريا جزيرهء محكم بوذ كى هرگز ادمىزاذ را امكان استخلاص آن نبوذى و بمقاتلت و محاربت [ 146 ] بر آن پيروزى يافتن در قدرت بشر تصور نداشتى . شاه دفاين و خزاين و نفايس و اعلاق « 120 » و آلات و اسلحه و امتعه و فرش و بسط و نقد و جنس و آنچ در تحت تصرف و دست تملك او بوذ جمله بذان جزيره فرستاذ و جريده و تنها در مستقر « 121 » دولت قرار گرفت و مىگفت
بيت
كنون تا چه پيش آرذ اسفنديار * چه بازى كنذ در دم كارزار
تا خوذ ازين بچه ديوپيكر و ازين دژخيم شيطانهيكل برين ولايت چه خواهذ گذشت و بذين [ 147 ] ديار چه عذاب خواهذ رسيذ و اگر شفقت پذرى و وخامت عاقبت از اراقت « 122 » خون طفلى بىگناه مانع و وازع « 123 » نيامذى ذات نامبارك او را از پيكان و تير با پستان و شير نگذاشتمى و حلق او را از زخم حسام « 124 » با ذوق طعام نپرداختمى اما از عاقبت « 125 » اخرى ولايمت اولى حذر واجبست و گريز [ 148 ] لازم و نيز اگر قدر [ 149 ] در ناصيه نامبارك او از تشويش اين بقاع « 126 » نقشى تركيب كرده است و
شرح
( 120 ) - اعلاق : جمع علق بالكسر ، گرانمايه از هر چيزى
( 121 ) - مستقر : بضم اول و فتح ثالث و رابع و تشديد راء مهمله . جاى قرار
( 122 ) - اراقت : بالكسر ريختن آب و مانند آن ( انندراج )
( 123 ) - وازع : بكسر زاى معجمه و سكون عين مهمله - بازدارنده
( 124 ) - حسام : كغراب . شمشير بران و جانب تيز شمشير كه بدان زنند ( انندراج )
( 125 ) - عاقبت : نتيجه . پاداش . مزد . مكافات ( نفيسى )
( 126 ) - بقاع - جمع بقعه ( بضم اول و فتح ثالث ) پارهء زمين ممتاز از زمين حوالى خود ( انندراج )
هامش
[ 144 ] مر : طالع ( در حاشيه نسخه مر : طلعت نوشته شده است )
[ 145 ] مر : مىترسيذ
[ 146 ] ملك - مر : مقاتله و محاربه
[ 147 ] مر : برين
[ 148 ] مر : پرهيز
[ 149 ] مر : تقدير