نيارستى گذارد و گرگ [ 55 ] پاى بدر شوغاه « 54 » [ 56 ] ميش نيارستى نهاذ
بيت [ 57 ]
از عدل او بمسرح « 55 » اغنام شو ببين * شير آمذه ز بيشه بشاگردى شبان
كار رعيت از سعادت عدل او چون قامت خوبان راستى پذيرفته و حال ضعفا از ميامن انصاف او چون رسته « 56 » دندان دلبران اتساق و انتظام يافته
بيت
همچو الف گشت راست كار رعيت از آنك * لام ز شين دور كرد عدل تو از لشكرى
و يكى ظالم قاهره [ 58 ] كى از شومى ظلم و نامباركى ضيم « 57 » او خار بجاى گل مار بارآوردى و زمين بجاى [ 59 ] گياه اژدها رويانيذى
بيت [ 60 ]
كشت جانرا چو ظلم داسى نيست * شومى ظلم را قياسى نيست
جائرى « 58 » كى آينه خاك از خيال چهرهء او صورت ضحاك نموذى و ظالمى كى اگر خونش بر زمين ريختندى رقم ستم از قطرات دم او بر لوح هامون ظاهر گشتى
شرح
( 54 ) - شوغاه - شبگاه و جاى خوابيدن ستور در شب ( فرهنگ نفيسى ) .
( 55 ) - مسرح - بفتح اول و فتح ثالث و سكون حا ، چراگاه - مسارح بفتح اول و كسر چهارم جمع ( انندراج ) .
( 56 ) - رسته - مطلق صف و قطار - و راسته از هر چيز مانند هره دندان ( نقل باختصار از فرهنگ نفيسى ) .
( 57 ) - ضيم - بالفتح - ظلم و ستم و ضيوم جمع ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 58 ) - جائر - ستمكار و جوركننده - و ميلكننده از راه حق به راه باطل ( فرهنگ نفيسى ) .
هامش
[ 55 ] - ملى . مر : گزارد و گرگ
[ 56 ] - مر : چراگاه
[ 57 ] - ملك : شعر .
[ 58 ] - ملك : قاهر بود - مر : ظالمى قاهر
[ 59 ] - ملى : بجاء
[ 60 ] - ملك : شعر .