كأنما قد ذهبت بها الفكر * جاء بها الطوفان ايام زخر « 536 »
مدتها آن [ 482 ] مار در آن بيابان آرامگاه ساخته بوذ و در آن ريگستان متوطن گشته [ 483 ] و هيچچيز از حيوانات بر مجاعت « 537 » و سغب « 538 » چندان صبر نتوانذ كرد كى مار و بر گرسنگى و بىتوشگى [ 484 ] چندان شكيبائى نتوانذ نموذن كى او [ 485 ] . مار در آن بيابان از اجناس طعمه و انواع قوت هيچچيز نمىيافت كى از غايت شدت حرارت در آن ريگستان [ 486 ] جانور پايدارى نمىتوانست كردن [ 487 ] جز اندكى از مرغان ضعيف و ملخان كوچك كى بوسيلت بال از و بال آن رمضا رستگارى [ 488 ] يافتندى [ 489 ] مار با خوذ گفت چمنده « 539 » بضرورت چرنده باشذ و جنبنده خورنده و تا پاى جانور در قيد حياتست او را از قوت گزير نيست و روزى بپاى خويش از در كسى بازنيايذ و طعمه بارادت « 540 » خوذ بر خوان كس ننشينذ و اگرچه روزى در ازل مقدرست و هركس را آنچ هست مقسوم [ 490 ] و مفروز و جريان رزق بر وفق قسمتست نه بر داعيهء مطالبت
شرح
( 536 ) - مارى پرهيبت و يكسره زهر بود . هرچند از كوتاهى چنبر نتوانستى زد . با چشمهائى تيزبين و دورنگر و بىاندكى ترحم . از صولتش انديشه از جاى بشدى . گوئى از روزگار توفان جهانگير نوح بيادگار مانده است .
( 537 ) - مجاعت : گرسنگى .
( 538 ) - سغب - گرسنگى - گرسنه - جمع سغاب - و نيز بمعنى تشنگى ( فرهنگ نفيسى ) .
( 539 ) - چمنده - چميدن - بمعنى خراميدن چمنده خرامنده ( انندراج ) .
( 540 ) - ارادت - اراده - مأخوذ از تازى - مشيت و ميل و خواهش و آهنگ و رغبت و قصد . ( نقل باختصار از فرهنگ نفيسى ) .
هامش
[ 482 ] - مر : آن
[ 483 ] - مر : گشت
[ 484 ] - مر : و عدم قوت هيچچيز از جانور
[ 485 ] - مر : نتوانست پيوست كى او
[ 486 ] - مر : محانى آن رمال
[ 487 ] - مر : كرد
[ 488 ] - مر :بغاث طيور و جنادب كى بوسيلت بال * از و بال آن رمض اندكى تباعد .[ 489 ] - مر : مىنمودند
[ 490 ] - مر : مقوم