بحلول « 517 » بر كنگرهء آن معتاد گشت بهروز بفرموذ تا بر قاعدهء مردان جامهء در آن صورت پوشيذند و آن هيأت را خلعت لباس داذنذ [ 464 ] باز برسم معتاد و شرط مألوف قصد منزل خويش كرد و بر مجثم « 518 » معهود نزول كرد [ 465 ] شكلى نو ديذ كى [ 466 ] حادث شذه بوذ و طرزى ديگر طارى « 519 » گشته گفت :
بيت
هر روز بشكلى دگر برآئى * هر لحظه بچشمم نكوتر آئى
نشوز « 520 » آغاز كرد و بىآرامى پيذا آورد [ 467 ] تا بتدريج معلوم كرد كى درو حركت حيوان و بطش انسان [ 468 ] نيست ساكن شذ و ايمن [ 469 ] بنشست و چون چند روز نيز برين حالت بگذشت و باز با آن هيكل انس [ 470 ] گرفت وقت نزول باز و هنگام هبوط « 521 » او بهروز بفرموذ تا آن صورت [ 471 ] باطل كردند و مردى با همان جامه بر جاى آن صورت بايستاذ [ 472 ] و خوذ را چنان ساخت كى گوئى حس و حركت ندارذ [ 473 ]
شرح
( 517 ) - حلول - بضمتين - فرود آمدن ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 518 ) - مجثم - جاى نشستن و جاى سينه گستردن مرغ - جمع : مجاثم ( فرهنگ نفيسى ) .
( 519 ) - طارى - بكسر ثالث - ظاهرشونده بر كسى ناگاه و فروآينده از جائى - طرائر جمع ( انندراج ) .
( 520 ) - نشوز - رمندگى و ناسازگارى و سركشى .
( 521 ) - هبوط - نزول و فرود ( نقل باختصار از فرهنگ نفيسى ) .
هامش
[ 464 ] - مر : به لباس مستور كردند
[ 465 ] - مر : مجثم متعارف هبوط فرمود
[ 466 ] - مر : ديدند كى
[ 467 ] - مر : نكول فراپيش آورد ( نكول : برگشتگى و اعراض )
[ 468 ] - مر : حيلت انسان
[ 469 ] - مر : آمن .
[ 470 ] - مر : استيناس
[ 471 ] - ملى . ملك : بنا
[ 472 ] - ملى : باستاذ
[ 473 ] - مر : كى گوئى هرگز در وى قوت تحرك نبودستى