نشستن بر آن عادت كرده است [ 455 ] ويران كنيذ و بجاى آن هيكل مردى بنا كنيذ با شكل تمام از صورت دست و پاى و سر و جملهء اعضاء ، چنان كردند كى فرموذ روز ديگر باز شكار كرده بوذ و آز مجاعت « 509 » شكسته ، دلش هواى تماشا كرد از هوا بر سر قصر فروآمذ تا بر مقر « 510 » معهود « 511 » نشينذ [ 456 ] و بر مسكن مألوف آرام گيرذ [ 457 ] چون صورت مسكن بر خلاف صورت معتاد ديذ [ 458 ] و هيكل مأمن « 512 » مباين « 513 » هيكل معهود [ 459 ] يافت طپيذن « 514 » آغاز كرد و بىآرامى [ 460 ] پيذا آورد و چون [ 461 ] زمانى محترز « 515 » مىبوذ و ساعتى آرامش بگذاشت چون در هيأت آثار حركت حيوانى نديذ و در پيكر نشان حس انسانى نيافت آرام گرفت و بر قدر عادت توقف كرد پس برپريذ و راه نشيمن گرفت روزى چند بر اين حالت بگذشت و باز به آن صورت الفت [ 462 ] گرفت و چون از نزول بر شرفه « 516 » [ 463 ] قصر ناشكيب شذه بوذ و
شرح
( 509 ) - مجاعت - كثمامه - بمعنى گرسنگى ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 510 ) - مقر - جاى آرميدن و قرار گرفتن - جمع : مقار - و نيز خانه و مسكن ( فرهنگ نفيسى نقل باختصار ) .
( 511 ) - معهود - بفتح اول و ضم ثالث و دال مهمله - ديده و شناخته ( انندراج ) .
( 512 ) - مأمن - بفتح ميم دوم - بمعنى جاى امن ( انندراج ) .
( 513 ) - مباين - جدا و دور و متفاوت .
( 514 ) - طپيدن - كمين كردن - جنبيدن - برجستن - لرزيدن - ( نقل باختصار از فرهنگ نفيسى ) .
( 515 ) - محترز - بضم اول و فتح ثالث و كسر را و سكون زاى معجمه - پرهيزكننده و خويشتن را نگهدارنده ( انندراج ) .
( 516 ) - شرفه - مأخوذ از تازى - كنگره قلعه - كنگره بام - كنگره ديوار خانه ( فرهنگ نفيسى ) .
هامش
[ 455 ] - مر : آن كنگره كى مقعد معهود و منزل مألوف اوست
[ 456 ] - ملك : بنشيند
[ 457 ] - مر : يابد .
[ 458 ] - مر : مشاهدت كرد
[ 459 ] - مر : معاهد ديد
[ 460 ] - مر : نشوز
[ 461 ] - مر : و ساعتى بىآرامى كرد
[ 462 ] - مر : الف
[ 463 ] - مر : شرف