پس دهقان تبر بر بن درخت نهاذ و بهر زخم رخنهء محكم در ساق او [ 315 ] مىانداخت و ثلمهء قوى در تنه آن درخت پيذا مىآورد خرس از بالاى درخت رگ نايژه « 395 » مثعب « 396 » بول بر سر دهقان روان كرد و غطاء « 397 » [ 316 ] غايط « 398 » بر فرق وى بگشاذ تا مگر ممتنع « 399 » شوذ و درخت نبرذ [ 317 ] دهقان گفت اگر خوذ بخرواران بول و خرا « 400 » بر من خواهى باريذ و مرا از سر كين در سرگين خواهى گرفت كى [ 318 ] مخالفت امر شير از من نيايذ و مقاومت چنك او از من صورت نبندذ و انگشت در پهلوى فتنهء خفته توزذهءى و بلاى دوردست را بكمند بخويشتن تو كشيدهء .
شعر
درختى كى پروردى آمذ ببار * هماكنون ببينى برش در كنار
اگر بار خارست خود كشتهءى [ 319 ] * و گر پرنيانست خود رشتهى [ 320 ]
پس چون نيمى [ 321 ] از درخت به زخم تبر بينداخت و درخت بانقلاع « 401 » مايل شذ شير دهقان را دور كرد و از سر آن غصه كى از خرس در دل داشت [ 322 ] چند بيست گام بقهقرى بازپس
شرح
( 395 ) - نايژه - بفتح زاى فارسى - نى ميان خالى و اين لغت در اصل نايچه بوده يعنى نى كوچك چون زاى فارسى با جيم تبديل مىيابد مانند كج و كژ نايژه شده ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 396 ) - مثعب - بفتح اول و ثالث - ناودان و آبراهه - مثاعب جمع ( انندراج ) .
( 397 ) - غطاء - بالكسر - پرده و پوشش جمع . اغطيه ( انندراج ) .
( 398 ) - غائط - بكسر همزه و سكون طاى مهمله - سرگين .
( 399 ) - ممتنع - بضم اول و فتح ثالث و كسر نون و سكون عين مهمله - بازايستنده ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 400 ) - خرا - بالكسر - اسم است ريدن را ( انندراج ) .
( 401 ) - انقلاع - بكسر اول و ثالث - بركنده شدن ( انندراج ) .
هامش
[ 315 ] - مر : درخت
[ 316 ] - مر : اغطيه
[ 317 ] - مر : نزنذ
[ 318 ] - ملك : كردن .
[ 319 ] - ملك . مر : كشتهء
[ 320 ] - ملك . مر : رشتهء
[ 321 ] - مر : نيمه
[ 322 ] - مر : در دل وى متراكم گشته بوذ