چه آفت رسيذه كى گياه از [ 127 ] جانور فرق نميكنى و تشويش و فتنه در خوابگاه ما مىاندازى پاسبان خجل شذ و بيش دم نزذ روباه زمانى توقف كرد تا آنحال بر پاسبان پوشيذه شذ و كلنگان سر در خواب كشيذند [ 128 ] بارى دگر [ 129 ] هم از آن درمنه بركند و بر همان [ 130 ] نسق « 185 » فراآب داد [ 131 ] چون نزديك پاسبان رسيذ حالت اول فراموش كرده بوذ نعرهءى [ 132 ] ديگر بزذ كلنگان برطپيذند چون نگاه [ 133 ] كردند همان گياه بوذ [ 134 ] پاسبانرا برنجانيذند و دشنام داذند و گفتند اگر بارى ديگر [ 135 ] اين حركت واقع شوذ ترا ازين شغل معزول گردانيم و ازين عمل محروم كنيم پاسبان مسكين چون گناهكاران خاموشى را التزام كرد و چون جنايتكردگان [ 136 ] سر در پيش انداخت و با خوذ گفت اين آب را امشب چه رسيذه است و اين گياه از كجا مىآرذ اينبار بهيچوجه چيزى نخواهم گفت و اضطرابى نخواهم كرد پس روباه بگذاشت تا همچندان [ 137 ] زمان برگذشت ديگرى بر عادت درانداخت پاسبان چون بديذ سكوت را كار فرموذ گياه بپاسبان فروگذشت گفت ايشان در توبيخ من مصيب « 186 » بوذهاند [ 138 ] و من در حركت مخطى « 187 » اكنون مرا حقيقت شذ كى باذ گياه در آب مىاندازذ و آب ميكذرانذ چون بذان حيلت از
شرح
( 185 ) - نسق - بالفتح - بمعنى روش و قاعده و بند و بست - هر چيزى كه بر يك روش عام آراسته باشد ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 186 ) - مصيب - بضم اول و كسر ثانى - نيكرسنده بحقيقت كارى يا چيزى و صوابيابنده از كشف و لطائف ( انندراج ) .
( 187 ) - مخطى - بضم اول و كسر ثالث - خطاكننده و كسى كه اراده صواب كند و بىقصد از او خطا صادر گردد و خاطى كسى كه باراده خود خطا كند ( انندراج ) .
هامش
[ 127 ] - ملك : گياه را از جانور
[ 128 ] - ملك : نهاذند
[ 129 ] - ملك : بار ديگر
[ 130 ] - ملك : آن
[ 131 ] - ملك : در آب انداخت
[ 132 ] - ملك : نعرهء
[ 133 ] - مر : چون نيك نگاه
[ 134 ] - ملك . ملى : كردند گياه بوذ
[ 135 ] - ملى . دگر .
[ 136 ] - ملك : خيانتكردگان - مر : جانيان
[ 137 ] - مر : كى همچندان
[ 138 ] - مر : بوذند