كى باغبان مار را زخمى مولم « 144 » زذه بوذ و ضربى مهلك رسانيذه و مار آن كينه در دل گرفته بوذ و آن حسيكه « 145 » در سينه نهاذه و منتهز « 146 » فرصتى مىبوذ [ 96 ] تا باغتنام آن انتقام بكشذ و جزاء سيئة سيئة « 147 » مثلها برسانذ و باغبان از هيبت مار و فجأت « 148 » صولت « 149 » او آسايش را طلاق داذه بوذ و استنامت « 150 » را وداع كرده آخر روزى ماندگى بر وى چيره شذ و از رنج حركت رفتن و آمدن و تعهد « 151 » اشجار و تفقد اغراس و غير آن كردن خواب بر وى غالب شذ و نعاس « 152 » در حدقهء وى اساس نهاذ بيل را بالش ساخت و خوش بخفت .
بيت
يار اقد الليل مسرورا باوله * ان الحوادث قد يطرقن اسحارا « 153 »
مار آن فرصت غنيمت شمرد و برفور ببالين او آمذ و با خوذ [ 97 ] انديشه ميكرد كى اگر من او را زخمى زنم و آن بر
شرح
( 144 ) - مولم - كمحسن دردمندكننده و دردرساننده . ( انندراج ) .
( 145 ) - حسيكه . كينه و دشمنى ( نفيسى )
( 146 ) - منتهز - بضم اول و فتح ثالث و كسر رابع و سكون زاى معجمه - فرصتيابنده ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 147 ) - سيئه : عذاب و آزار ( نفيسى ) .
( 148 ) - فجأت - ناگاه گرفتن كسى را و هجوم كردن بر كسى ( نقل باختصار از انندراج ) .
( 149 ) - صولت - بالفتح حمله و خشم و قهر ( نفيسى ) .
( 150 ) - استنامت - آرميدن ( نفيسى ) .
( 151 ) - تعهد - بدال مهمله بر وزن تفعل - تيمار داشتن و سرانجام كار كسى بذمه خود گرفتن و ضامنى كردن .
( 152 ) - نعاس - بسين مهمله در آخر كغراب - غنودگى و بخواب شدن .
( انندراج ) .
( 153 ) - اى سرآغاز شب ، سرخوش و شاد ، خفته در بستر ناز از بازى چرخ فارغ منشين . چهبسا ، بلاهاى زمانه ، بامدادان چهره نمايد .
هامش
[ 96 ] - ملك : فرصتى بود
[ 97 ] - مر : و با صابت با خود