باذ مىنوشت [ 480 ] تا به مسقط راس « 702 » و موضع « 703 » حمل خويش رسيذ ماذر از كرده پشيمان شذه بوذ و نور چشم [ 481 ] خويش را در آب ديذه ميجست و ميگفت :
بيت
مىنالم و از باذ ترا ميپرسم * ميگيرم و در آب ترا ميجويم
ناگاه و نابيوسان « 704 » پسر با آن تجمل و اسباب و آلت و عدت « 705 » فرارسيذ و بىاجازت و دستورى در سراى شذ . چون چشم ماذر بجمال پسر مكتحل « 706 » شذ و ديذه او از آن چهره [ 482 ] حظ « 707 » استيناس « 708 » حاصل كرد بىخودوار نعرهزنان دست در گردن نازنين خويش آورد و از حالت شوق و غايت ذوق مىگفت :
بيت
نگارا بهارا كجا رفتهءى [ 483 ] * كى آرايش باغ بنهفتهءى [ 484 ]
بعد از استبشار « 709 » ماذر بورود فرزند و استكثار « 710 » نزاع « 711 » بحضور دلبند و استنامت « 712 » تحنن « 713 » بجمال نازنين و استزادت « 714 »
شرح
( 702 ) - مسقط رأس - جاى زادن ( انندراج ) .
( 703 ) - موضع - بفتح اول و كسر ثالث و سكون عين مهمله - جاى نهادن چيزى و بمعنى مطلق جا ( انندراج ) .
( 704 ) - نابيوسان بىچشمداشت و بىتوقع . بمعنى ناگاه هم آمده است .
( 705 ) - عدت - آنچه از مال و سلاح و جز آن آماده كنند .
( 706 ) - مكتحل - آنكه در چشمها سرمه كشيده باشد ( فرهنگ نفيسى ) .
( 707 ) - حظ - بالفتح و تشديد ظاى معجمه - بهره و نصيب و قسمت ( نقل از انندراج باختصار ) .
( 708 ) - استيناس - مأخوذ از تازى - خوگرفتگى و انسگرفتگى و انس و محبت و الفت ( از فرهنگ نفيسى ) .
( 709 ) - استبشار - بكسر اول و ثالث - شاد شدن و مژده دادن ( انندراج ) .
( 710 ) - استكثار - مأخوذ از تازى - كثرت و بسيارى و افزونى و خواهش بسيار ( نفيسى ) .
( 711 ) - نزاع بالكسر . آرزومند گرديدن و مشتاق شدن .
( 712 ) - استنامت - بكسر اول و ثالث - آرميدن و قرار گرفتن ( انندراج ) . -
( 713 ) - تحنن - بر وزن تفعل مهربانى كردن ( انندراج ) تحنن عليه : مهربانى نمود بر او ( فرهنگ نفيسى ) .
( 714 ) - استزادت - بكسر اول و ثالث - بيشى خواستن ( آنندراج ) .
هامش
[ 480 ] - مر : مىبريذ
[ 481 ] - مر : و پسر
[ 482 ] - مر : بشره .
[ 483 ] - مر : ملك : رفتهء
[ 484 ] - مر : ملك : بنهفتهء