پيشانى [ 130 ] وى پيذا [ 131 ] نگردذ و علامات ترس بر صفحات چهرهء وى روشن [ 132 ] نشوذ تا خصم دلير نگردذ و بر ايذاء او مفاجا « 297 » اقدام ننمايذ چه دشمن را بر سريرهء « 298 » ضمير خويش مطلع كردن و از خزينهء اسرار آگاهى داذن . همچنانست كى انگشت در دهان مار گرزه « 299 » نهاذن و تپانچه بر روى شير شرزه زذن .
من او را بلطائف حيل و بدائع حكم [ 133 ] چنان از راه ببرم و چنان سغبه « 300 » گردانم كى بنيمخوردهء ما راضى گردذ و بنوالهء « 301 » از ما خشنوذ شوذ .
بيت
و اذا اجحف بالليث الصدى * و دان يكرع فى سؤر ثعال « 302 »
پس متملقوار و متكلفكردار پيش آمذ و بر شير سلام كرد شير در طلب شكار هامون و قفار « 303 » گرديذه بوذ و در جستوجوى صيد اوديه « 304 » و جبال بپاى پيموذه [ 134 ] و از نايافت سخت ملول شذه و گرسنگى برو كار كرده از سر ملالت جواب داذ :
شرح
( 297 ) - مفاجا : در عربى مفاجاة - ناگهان .
( 298 ) - سريره : كسفينه - راز و آنچه پنهان كرده شود . جمع سرائر و مجازا بمعنى خصلت و طبيعت ( آنندراج ) .
( 299 ) - گرزه . بفتح اول بر وزن هرزه . نوعى از ماراست . و بعضى گويند مارى باشد سر بزرگ و پرخطوخال و زهر او زياده از مارهاى ديگر است و هيچ ترياقى بر زهر او مقاومت نكند ( برهان قاطع ) .
( 300 ) - سغبه . بضم اول و فتح باى تحتانى . گرسنه . فريفته و بازى داده شده چيزى چرب و روغنى - در عبارت متن معنى اول مراد است .
( 301 ) - نواله ، بكسر نون - لقمه ( آنندراج ) .
( 302 ) - هرگاه تشنگى بر شير زور آورد آب نيمخورده روباهانرا خوشايند دارد .
( 303 ) - قفار : بالكسر جمع قفر . بيابان بىآب و گياه . زمين خالى .
( 304 ) - ادويه - جمع وادى . رهگذر آب سيل . زمين شيب هموار كمدرخت كه جاى گذشتن سيل باشد - راه ميان دو كوه و مجازا در فارسى بمعنى صحرا و بيابان آمده است .
هامش
[ 130 ] - مر : جبين
[ 131 ] - مر : واضح
[ 132 ] - مر : لايح .
[ 133 ] - مر : تمويه
[ 134 ] - مر : بازكرده